Η συμπατριώτισσά μς κυρία Κική Μπεζεριάνου παραχώρησε στο φωτογραφικό αρχείο του Συλλόγου μας, αντίγραφο φωτογραφικού πορτραίτου της Λουκίας Ζυγομαλά, το οποίο είχε δώσει στην οικογένειά της, η ίδια η Ζυγομαλά. Απεικονίζεται η Λουκία Ζυγομαλά στη κατοικία της στον Αυλώνα, σημερινό Μουσείο Ζυγομαλά, μεταξύ των ετών 1935-1940. Ευχαριστούμε θερμά την κυρία Κική Μπεζεριάνου για την πρωτοβουλία και προσφορά της.
Στα πλαίσια των διαλέξεων της Πέμπτης που οργανώνει το Σωματείο ''Χοροθέατρο Δόρας Στράτου'' επί σειρά ετών προσκλήθηκε και ο Σύλλογός μας.
Η διάλεξη-σεμινάριο θα γίνει την Πέμπτη 27 Μαρτίου 2014 και ώρα 9 το βράδυ.
Τόπος: ο φιλόξενος χώρος του Σωματείου "Χοροθέατρο Δόρα Στράτου" στην Αθήνα, οδός Σχολείου 8 (πάροδος Αδριανού 122) στην Πλάκα.
Πρόκειται για το κτίριο που αποτέλεσε
την οικία του Άγγλου Φιλέλληνα ιστορικού της Ελληνικής Επανάστασης του 1821,
Τζ. Φίνλεϋ και το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται για μια πλειάδα ποικίλλων δράσεων
και εκδηλώσεων του Χοροθέατρου Δόρας Στράτου.
Θέμα: Χορευτικές συνήθειες από τον Αυλώνα Αττικής.
Στην παραπάνω διάλεξη-σεμινάριο θα παρουσιαστούν οι τοπικοί χοροί και οι φορεσιές του Αυλώνα.
Προσκαλούνται οι φίλες και οι φίλοι και όλοι όσοι ενδιαφέρονται να γνωρίσουν ένα κομμάτι του λαϊκού πολιτισμού του Αυλώνα να έρθουν να παρακολουθήσουν την παραπάνω διάλεξη.
Θέμα:«Οικονομική δυσπραγία
και νομισματική αστάθεια στο Βυζάντιο. Η βυζαντινή αυτοκρατορία σε περιόδους
οικονομικής κρίσης. Διδάγματα για τη σημερινή οικονομική κρίση»
·Δευτέρα
17 Μαρτίου 2014
Ομιλητής :ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΚΑΚΗΣ
Συγγραφέας
.
Θέμα:«Ο τόπος μας και οι
άνθρωποί του. Ένα οδοιπορικό από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας.»
·Δευτέρα
24 Μαρτίου 2014
Ομιλητές :ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΚΑΚΗΣ, ΔΗΜΗΛΕΝΑ ΛΑΔΟΓΙΑΝΝΗ
Θέμα:ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
·Δευτέρα
31 Μαρτίου 2014
Ομιλήτρια:ΔΗΜΗΛΕΝΑ ΛΑΔΟΓΙΑΝΝΗ
Ιστορικός
τέχνης
.
Θέμα:«Δομήνικος
Θεοτοκόπουλος. Η ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου. με αφορμή το έτος
2014 : έτος El Greco»
·Κυριακή
6 Απριλίου 2014
Ομιλητής :ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΖΗΣ
Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας στο Τμήμα
Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού
Πανεπιστημίου Αθηνών
Θέμα:«Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και η γεωπολιτική σημασία
της»
·Σάββατο12
Απριλίου 2014
Θεατρικό μονόπρακτο με τον Χρήστο Βερδερίδη
Θέμα:«Κοσμάς ο Αιτωλός, η ζωή και το έργο Του, η προσπάθεια
διάσωσης της ελληνικής γλώσσας»
Η σύζυγος του αείμνηστου δωρητή της ''Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αυλώνα'' Δημητρίου Λιάκουρη και μοναδική κληρονόμος του, πριν λίγες μέρες έστειλε στο Σύλλογό μας την παρακάτω επιστολή:
Στην παραπάνω επιστολή αναφέρονται τα ακόλουθα:
Όπως γνωρίζετε ο αείμνηστος σύζυγός μου Δημήτριος Λιάκουρης είχε γράψει ένα βιβλίο για τον Αυλώνα. Αρκετά από τα βιβλία αυτά δεν είχαν πουληθεί τότε και τα έχουν κάποιοι συγγενείς του.
Πληροφορήθηκα, τώρα τελευταία, ότι προσπαθούν να πουλήσουν αυτά τα βιβλία και να στείλουν σ΄εμένα τα χρήματα που θα εισπράξουν. Για το λόγο αυτό σας κάνω γνωστό ότι δεν επιθυμώ να μου στείλουν αυτά τα χρήματα αλλά να τα δώσουν στο Σύλλογο Αυλωνιτών ''Το Σάλεσι'' για την ενίσχυση της Βιβλιοθήκης ή ό,τι άλλο νομίζετε.
Σας χαιρετώ
και σας εύχομαι κάθε επιτυχία
στο έργο σας
Αύρα Λιάκουρη
Ο Σύλλογός μας σε έκτακτη συνδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου αποφάσισε ομόφωνα:
1. Ως ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης της ευεργεσίας αυτής, την ανακήρυξη της κας Αύρας Λιάκουρη ως Επίτιμο Μέλος και Μεγάλη Ευεργέτιδα του Συλλόγου.
2. Μετά από την άδεια της κας Αύρας Λιάκουρη, την τέλεση μνημοσύνου υπέρ αναπαύσεως Δημητρίου Λιάκουρη στις 9 Μαρτίου 2014 στον Ιερό Ναό Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου στον Αυλώνα, δεδομένου ότι η 12η Μαρτίου 2003 είναι η επέτειος θανάτου του δωρητή της Βιβλιοθήκης.
3. Την διάθεση των εσόδων από τις πωλήσεις του βιβλίου του αείμνηστου συζύγου της για τις ανάγκες της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αυλώνα.
Το βιβλίο του Δημητρίου Λιάκουρη, που αυτή τη στιγμή σύμφωνα με την κα Αύρα Λιάκουρη διατίθεται προς πώλησιν από κάποιους συγγενείς του Δωρητή της Βιβλιοθήκης, έχει τίτλο:
Αυλώνας Αττικής (Σάλεσι ή Κακοσάλεσι)
Ανατρέχοντας στις ρίζες μας
Ο Σύλλογός μας συμμορφούμενος με την εντολή της κας Αύρας Λιάκουρη θα πράξει όλα τα δέοντα προκειμένου τα έσοδα από τις μέχρι τώρα καθώς και μελλοντικές πωλήσεις του βιβλίου να διατεθούν υπέρ της ''Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αυλώνα Δημήτριος Λιάκουρης'' καθώς και σε έλεγχο των τυχόν επανεκδόσεων και σημείων διάθεσης του βιβλίου του Δημητρίου Λιάκουρη.
Με το μεγαλύτερο Ντιβάνι από το 1940 μέχρι σήμερα γιόρτασε ο Αυλώνας τις φετινές Απόκριες. Πλήθος χορευτών και θεατών κατέκλυσαν την κεντρική πλατεία Ζυγομαλά και συμμετείχαν στο αρχαίο χορευτικό μας έθιμο. Εκτός από το Χορευτικό του Συλλόγου μας και το Χορευτικό της ΚΕΔΩρωπού, συμμετείχαν τα χορευτικά, του πολιτιστικού Συλλόγου Ψαχνών Ευβοίας ''οι Ρίζες'', του πολιτιστικού Συλλόγου Λουκισσίων Χαλκίδας ''η Ανθηδών'', του πολιτιστικού Συλλόγου Σχηματαρίου Βοιωτίας ''Γεώργιος Σχηματάρης'', του πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Αγίου Θωμά Βοιωτίας και του μορφωτικού πολιτιστικού εξωραϊστικού Συλλόγου Καλάμου Αττικής ''ΜΠΕΣΚΑ''. Το έθιμο ακολούθησε το παλαιό τυπικό. Πρώτοι άνοιξαν το Ντιβάνι οι άντρες χορεύοντας μόνο ''με τα όργανα'' τοπικούς χορούς που έπαιξε με μεγάλη μαεστρία ο συμπατριώτης μας Γιώργος Κυριακού στο κλαρίνο του επικεφαλής παραδοσιακής ορχήστρας. Μετά τους άντρες ακολούθησαν οι γυναίκες. Το νταούλι που έπαιζε ο συμπατριώτης μας Σάκης Καραθανάσης, ντυμένος με παραδοσιακή φορεσιά του Αυλώνα, τις κάλεσε όλες στη πλατεία που γέμισε ασφυκτικά από κορίτσια και γυναίκες όλων των ηλικιών. Αφού οι γυναίκες πιάστηκαν σταυρωτά, ακούστηκε το τραγούδι του αρχαίου χορού, της πλιέξιζας. Τρεις γυναίκες, η Μαίρη Αφθονιάδη, η Ντίνα Νάνου και η Αναστασία Σαμπάνη μέλη της Χορωδίας του Συλλόγου μας με την επιμέλεια της δασκάλας της Χορωδίας μας κας Αθανασίας Βόγγλη, λιτά και δωρικά τραγουδούσαν και ο χορός επαναλάμβανε χορεύοντας τα παλαιά δίστιχα με τη συνοδεία του νταουλιού όπως γινόταν στα πολύ παλιά χρόνια τις Απόκριες. Όταν τέλειωσαν οι πλιέξιζες, σύμφωνα με το τυπικό μιά μεστή παντρεμένη, η Ασήμω Λέκκα, μπήκε επικεφαλής και ''τράβηξε'' αποφασιστικά στο χορό όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια. Τιμής ένεκεν ο μεγάλος χορός αρχίζει πάντοτε με τραγούδια της Αυλωνίτισσας Γεωργίας Μηττάκη και φέτος άνοιξε με το συρτό ''καραγκούνα πάει να πλύνει΄΄ που τραγούδησε ο Νίκος Πανουργιάς. Aφού χόρεψαν όλες οι γυναίκες στο χορό μπήκαν και οι άντρες και έγινε μικτός όπως προστάζει το έθιμο της Αποκριάς. Ο χορός κράτησε μέχρι τις πρώτες απογευματινές ώρες και κατά το έθιμο χόρεψαν και γλέντησαν με μεζέδες και άφθονο κρασί όλοι, Αυλωνίτες και επισκέπτες που βρέθηκαν στην πλατεία εκείνη την ημέρα. Mία παροδική δυσκολία στο ψήσιμο των κρεατικών αφού ο ψήστης που είχαμε κανονίσει να έλθει, ασθένησε, ξεπεράστηκε αμέσως, αφού επιστρατεύθηκε το μέλος του Συλλόγου μας κος Δημήτρης Χούσος που έψησε πάνω από 1.000 σουβλάκια μόνος του! Παρόντες ήσαν και, ο Δήμαρχος Ωρωπού κος Οικονομάκος, ο Αντιδήμαρχος Αυλώνα κος Λέκκας που μίλησε για το έθιμο του Ντιβανιού, ο Πρόεδρος της ΚΕΔΩρωπού κος Φοργιάρης, η Πρόεδρος του Ν.Π.Π.Π. Ωρωπού κα Κοντογιάννη, υπό την αιγίδα του οποίου τελέστηκε το αρχαίο έθιμο, το Τοπικό Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Αυλώνα με επικεφαλής τον κο Πάντο, συνδιοργανωτές του εθίμου μαζί με το Σύλλογό μας, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και αρχηγοί Δημοτικών Παρατάξεων κος Γιασημάκης, κος Ρούσσης, κα Βαρνάβα, ο κος Β.Λέκκας, ο κος Καλύβας, ο κος Π. Χασιώτης, ο κος Μπόρσης, η Διευθύντρια του Μουσείου Ζυγομαλά κα Κρέμου ενώ ο Πρόεδρος του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Αυλώνα κος Δημητρίου δεν μπόρεσε να παραστεί λόγω σοβαρού οικογενειακού προβλήματος. Παρέστησαν επίσης εκπρόσωποι του ΚΑΠΗ Αυλώνα, του πολιτιστικού Σύλλογου Ν.Παλατίων Ωρωπού, του πολιτιστικού Συλλόγου Σκάλας Ωρωπού, του νέου πολιτιστικού Συλλόγου Μαλακάσας ο Λυκειάρχης Αυλώνα κος Μηνάς, η Γυμνασιάρχης Αυλώνα κα Τσενέ κ.α. Την εκδήλωση προλόγισε και συντόνισε το μέλος του Συλλόγου μας κα Έλενα Νάνου. Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν, βοήθησαν και επισκέφθηκαν τον Αυλώνα στις 23 Φεβρουαρίου ώστε να τελεστεί το έθιμό μας με τη λαμπρότητα που του πρέπει. Και του χρόνου φίλες και φίλοι!
Στις προτομές των ευεργετών του Αυλώνα, Αντωνίου και Λουκίας Ζυγομαλά
3 γενιές στο Ντιβάνι, γιαγιά, κόρη και εγγονές
Οι άντρες περιμένουν να ανοίξουν το χορό
Ο χορός ανοίγει
Το νταούλι καλεί τις γυναίκες να πιαστούν σταυρωτά για να αρχίσουν οι πλιέξιζες
Οι γυναίκες τραγουδούν και χορεύουν τους αρχαίους τοπικούς χορούς του Αυλώνα
η δασκάλα του Χορευτικού του Συλλόγου μας κα Νταβαρία
επικεφαλής του σταυρωτού χορού που αρχίζει
Kατάμεστη η πλατεία Ζυγομαλά από χορευτές και θεατές του εθίμου
Λαμπροφορεμένες Αυλωνίτισσες συμετέχουν στο αρχαίο τοπικό έθιμο
Το νταούλι συνοδεύει τις πλιέξιζες
Μιά μεστή παντρεμένη ντυμένη σεμνά ''τραβάει'' αποφασιστικά το μεγάλο χορό
Μικροί και μεγάλοι συμμετέχουν στο Ντιβάνι χορεύοντας τοπικούς χορούς
Χρυσές τοπικές φορεσιές του Αυλώνα
έργα της Ομάδας Λαογραφικού Εργοχείρου του Συλλόγου
ο Νίκος Πανουργιάς τραγουδάει και ο Γιώργος Κυριακού συνοδεύει με το κλαρίνο του επικεφαλής ορχήστρας παραδοσιακής μουσικής
Μετά το Ντιβάνι οι επισκέπτες ξεναγούνται στο Μουσείο Ζυγομαλά
επισκέπτριες από την Αθήνα η κα Δέσποινα Δρεπανιά και η κα Εύα Στυλάντερ
ξεναγούνται στο Μουσείο μετά το Ντιβάνι
Η Υπεύθυνη της Λέσχης Ανάγνωσης του Συλλόγου κα Αμαλία Νάνου μας ενημερώνει ότι η επόμενη Λέσχη Ανάγνωσης θα γίνει την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014 και ώρα 6.00 το απόγευμα στο Δημοτικό Κατάστημα Αυλώνα. Θα αναγνωστεί το έργο του Joseph Conrad «Η καρδιά του σκότους» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση Αλεξάνδρας Παπαθανασοπούλου.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Joseph Conrad (κατά κόσμον Josef Teodor Konrad Nalecz
Korzeniowski) γεννήθηκε το 1857 στην Ουκρανία η οποία βρισκόταν τότε υπό ρωσική
κυριαρχία. Οι γονείς του, ένθερμοι Πολωνοί πατριώτες, αγωνιστές κι εξόριστοι
λόγω αντικαθεστωτικής δράσης, πέθαναν όταν ο Conrad ήταν ακόμα μικρός. Για τα
επόμενα εικοσιπέντε χρόνια, την κηδεμονία του ανέλαβε ανεπίσημα ο θείος του και
αδερφός της μητέρας του Tadeusz Bobrowski, ο οποίος στα 1874 έδωσε τη
συγκατάθεσή του προκειμένου να γίνει ο ανιψιός του ναυτικός. Ο Conrad ξεκίνησε
τη ναυτική του σταδιοδρομία από τη Μασσαλία, όπου πρώτα υπηρέτησε σε γαλλικά
εμπορικά πλοία και κατόπιν σ' ένα αγγλικό, ως δόκιμος. Στα 1886, απέκτησε την
αγγλική υπηκοότητα και το δίπλωμα του Πλοιάρχου του Βρετανικού Εμπορικού Ναυτικού.
Οκτώ χρόνια αργότερα, εγκατέλειψε τη θάλασσα με σκοπό ν' αφοσιωθεί ολοκληρωτικά
στη συγγραφή και στα 1895 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "Η
τρέλα του Αλμάγιερ". Στα 1896 παντρεύτηκε τη Jessie George και
εγκαταστάθηκε οριστικά στο Κεντ, όπου έγραψε γνωστά αριστουργήματα όπως "Η
καρδιά του σκότους", "Λόρδος Τζιμ", "Ο μυστικός πράκτορας,
Νειάτα", "Τυφώνας" κ.ά. Κάποια έργα του θεωρούνται
"ρομαντικά", αλλά ο "ρομαντισμός" του είναι εμποτισμένος με
έντονη ειρωνεία, προπάντων για την ικανότητα του ατόμου να ξεγελά τον εαυτό
του. Πολλοί κριτικοί τον θεωρούν πρόδρομο του μοντερνισμού. Το αφηγηματικό ύφος
και οι υπαρξιακοί, αντι-ηρωικοί χαρακτήρες του, έχουν επηρεάσει πολλούς
συγγραφείς. Ανάμεσα στους θαυμαστές του ήταν ο Χένρι Τζέιμς και ο Φορντ Μάντοξ
Φόρντ με τον οποίο συνεργάστηκε για τη συγγραφή δύο μυθιστορημάτων.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
«Η καρδιά του σκότους» του Τζόζεφ Κόνραντ είναι ένα λιανό
βιβλιαράκι 129 σελίδων που γράφτηκε στα τέλη του προπερασμένου αιώνα και
δημοσιεύτηκε στα 1900. Οι συστάσεις του είναι εκπληκτικές πάνω σε αυτό
στηρίχθηκε ο Κόπολα για να φτιάξει το «Αποκάλυψη τώρα», είναι ένα βιβλίο αυθύπαρκτο
και μοναδικό, αριστούργημα από μόνο του.
Ο Τσάρλι Μάρλοου, αφηγητής και ήρωας μαζί, ορίζεται καπετάνιος σε ένα ατμόπλοιο
που διασχίζει έναν ποταμό στο Κονγκό. Η εμπορική εταιρεία που εκμεταλλεύεται
την περιοχή ψάχνει για κάθε είδους φυσικό πλούτο – κυρίως φίλντισι- που αποσπά
από τους κανίβαλους για μερικά κομματάκια σύρμα. Σε όλο το μήκος του ποταμού
διάφοροι εμπορικοί αντιπρόσωποι εγκαθίστανται σε μικρές παράγκες, «εκπολιτίζουν
τους αγρίους» και μαζεύουν χρήμα. Όταν ο Μάρλοου φτάνει στις εγκαταστάσεις της
εταιρίας το πλοίο είναι σε κακή κατάσταση και μένει τρεις μήνες να το
επισκευάσει. Εκεί ακούει πρώτη φορά για τον αντιπρόσωπο Κουρτς, έναν άντρα που
φέρνει το πιο πολύ ελεφαντόδοντο από όλους, που τολμά περισσότερο και που λένε
πως είναι καθηλωτικός όταν του μιλάς. Στο ταξίδι για να τον φέρει από το πόστο
του πίσω στη βάση θα ανακαλύψει πως πρόκειται για σκοτεινή φιγούρα.
Εκ πρώτης όψεως το βιβλίο μοιάζει μια συνηθισμένη περιπέτεια που θα ενδιέφερε
ίσως έφηβα αγόρια, αλλά θα άφηνε αδιάφορα τα κοριτσάκια. Οι αρχικές σελίδες
κυλούν αργά από άποψη πλοκής για να σε φέρουν ύπουλα στην γνωριμία με τον
Κουρτς. Εκεί συναντάς την ανθρώπινη φύση – την άγρια ανθρωποφάγα πλευρά της
αντάμα με την εκλεπτυσμένη και την ιδιοφυή- στον ίδιο άνθρωπο. Ο Κουρτς είναι
ηγέτης, σε αυτό δε χωρά καμιά αμφιβολία, χαρισματικός ομιλητής που του
συγχωρείς τα πάντα, για τον εαυτό του φυλά τη σπανιότερη αγριότητα και την
μεγαλύτερη οξυδέρκεια. Ακόμα και μετά το θάνατό του οι άνθρωποί του παραμένουν
πιστοί, ξεχνούν τι έκανε, μένουν στο ποιος ήταν.
Σπάνια ήρωας που εμφανίζεται τόσο λίγο, σε καμιά δεκαριά σελίδες όλες όλες
είναι πρωταγωνιστής, σφραγίζει τόσο ένα βιβλίο. Σε έναν βαθμό το μυθιστόρημα
μοιάζει παλιακό, αλλά αυτό που εκφράζει με λόγο λιτό και περιεκτικό είναι
σύγχρονο και σπαρταριστό.
