ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ-ΟΡΕΙΒ/ΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ 8-5-2011

Προσυγκέντρωση

Η αρχηγός της αποστολής μετράει τα άτομα

 Τεράστια φωλιά ανάμεσα στα πευκόφυλλα

 Αρχή της διαδρομής

 Φυσικά ''εμπόδια'' της διαδρομής

 Το ξέφωτο μέσα στο οποίο είναι κτισμένο
 το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου





 Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου
του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων

Άγιος Νικόλαος
Νεομάρτυς εξ Ιωαννίνων
στο εκκλησάκι της Πάρνηθας

Μία από τις απεικονίσεις του Αγίου σε Ναό στην Σόφια,
από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Θωμά Ανδρέου
Η ομοιότητα με την εικόνα της δικής μας εκκλησίας είναι ολοφάνερη

Παμπάλαιο πηγάδι της περιοχής

Στα δεξιά της φωτογραφίας η αρχηγός της αποστολής

Συλλογή κόκκινων ραδικιών!

 Mικροί και μεγάλοι εν δράσει!

Οικογενειακές στιγμές...

Αναμνηστική φωτογραφία έξω από το εκκλησάκι

Η διαδρομή ξεκίνησε στις 8.45 π.μ. αφού όλοι περιμέναμε υπομονετικά τoυς δύο τελευταίους εκδρομείς που έφτασαν στο χώρο προσυγκέντρωσης με εντούρο μηχανή! Ανηφορίζοντας το σχετικά βατό μονοπάτι ανάμεσα σε θεόρατα πεύκα, σχοίνα και πουρνάρια νοιώσαμε ότι μαζί με τον θόρυβο του πολιτισμού αφήσαμε πίσω προσωρινά τις έννοιες και τις σκοτούρες της καθημερινότητας. Μετά από μισή ώρα φτάσαμε σε ένα καταπληκτικό ξέφωτο, ανέγγιχτο από τη φύση. Στη γωνιά του ξέφωτου προς τον Βορρά στέκεται αιώνες τώρα το ερημικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων. Ο Νεομάρτυρας Νικόλαος γεννήθηκε το 1510 στην πόλη των Ιωαννίνων από Έλληνες γονείς, τον Μαρτίνο και την Ευφροσύνη. Εργάσθηκε ως υποδηματοποιός αλλά καταδιώχθηκε για την Ορθόδοξη πίστη του και περιπλανώμενος έφτασε στη Σόφια της Βουλγαρίας. Εκεί όμως συνελήφθη από τους Τούρκους και επειδή δεν αλλαξοπίστησε, θανατώθηκε δια λιθοβολισμού στις 17 Μαΐου του 1555, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του. Στην Σόφια, όπου και μαρτύρησε ο Άγιος, υπάρχει μεγάλος Ναός προς τιμήν του, ενώ στην Ελλάδα εκτός από το απέριττο εκκλησάκι που επισκεφθήκαμε στην Πάρνηθα, δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει άλλος Ναός στη μνήμη του Αγίου. Μία απλή ορειβατική εξόρμηση του Συλλόγου μας, τελικά έφερε ένα απρόσμενο αποτέλεσμα, αναδεικνύοντας ένα ταπεινό εκκλησάκι ξεχασμένο μέχρι τώρα, αλλά σπανιότατο και ίσως μοναδικό στην Ελλάδα!
http://churchsynaxarion.blogspot.com/2011/02/1555.html
http://churchsynaxarion.blogspot.com/2011/05/blog-post_11.html
Στην περιοχή γύρω από το εκκλησάκι υπάρχουν λείψανα κατοίκησης από παλιά ποιμνιοστάσια καθώς και παμπάλαιο πετρόχτιστο πηγάδι, το οποίο είναι ακόμη σε χρήση γεμάτο νερό. Στην περιοχή οι Σαρακατσάνοι της Πάρνηθας, σύμφωνα με διηγήσεις πολλών συγχωριανών μας Σαρακατσάνων, ανέβαζαν από τα πολύ παλιά χρόνια, τα πρόβατά τους για να ξεκαλοκαιριάσουν οπότε είναι πιθανόν να έχουν χτίσει αυτοί το εκκκλησάκι, σύμφωνα δε με πληροφορίες οι οικογένειες των Σαρακατσάνων του χωριού μας που πρωτοστάτησαν στο χτίσιμο της εκκλησίας είναι αυτές των Χρυσούλη και Σαπέρα . Στη γύρω περιοχή είδαμε έντονα τα ίχνη του ελαφιού της Πάρνηθας, καθώς και κόκκινα ραδίκια (ορισμένοι από τους εκδρομείς που γνώριζαν το είδος, μάζεψαν σακκούλες ολόκληρες). Στο ξέφωτο του Αγίου Νικολάου μείναμε για μισή και πλέον ώρα, απολαύσαμε τα περίφημα σιροπιαστά γλυκά που προσέφερε στην ομάδα, το μέλος του Συλλόγου μας κυρία Μαίρη Αφθονιάδη, την οποία και ευχαριστούμε και πριν επιστρέψουμε στην καθημερινότητα βγάλαμε έξω από το εκκλησάκι την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία. Ο εξοπλισμός μας με νερό, καπέλο, δετά παπούτσια και...μαγγούρες ήταν κάτι παραπάνω από αναγκαίος. Το φορητό φαρμακείο που είχαμε προνοήσει να πάρουμε, ευτυχώς αχρείαστο!  Θερμές ευχαριστίες στην αρχηγό της αποστολής κυρία Έλενα Νάνου για την οργάνωση της απολαυστικής διαδρομής! Και εις άλλα με υγεία!

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΥΛΩΝΑ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

Απόψε 6/5/2001, στις 9 το βράδυ στο ντοκυμανταίρ της ΕΤ 1, με θέμα ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ, θα παρουσιαστεί η Περιβαλλοντική Ομάδα του Γυμνασίου Αυλώνα. Ευχαριστούμε τα παιδιά της περιβαλλοντικής ομάδας που μας ενημέρωσαν για την εκπομπή καθώς και την καθηγήτρια υπεύθυνη της ομάδας κυρία Λίζα Καρακασίδου. Μην ξεχάσουμε να παρακολουθήσουμε την εκπομπή με την δράση των παιδιών του χωριού μας!

(ακολουθεί το κείμενο της ΕΤ 1 που αφορά το συγκεκριμένο ντοκυμανταίρ)

TΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΧΑΜΕΝΟ

Πράσινες σταυροφορίες εν καιρώ περιβαλλοντικού πολέμου. Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια σειρά ντοκιμαντέρ που πέρασε την απαισιοδοξία των πολιτικών όλου του κόσμου με κόκκινο και πάτησε φρένο μπροστά στις ιδιωτικές πρωτοβουλίες. Περιδιαβαίνοντας στους δρόμους της Αθήνας και της επαρχίας, κατέγραψε δημιουργικές μάχες περιβαλλοντικών σταυροφόρων γαρνιρισμένες με απόλυτη αισιοδοξία.

Τρία πράγματα υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει κάνεις στη ζωή του πριν πεθάνει, να φυτέψει ένα δέντρο, να αποκτήσει ένα παιδί και να γράψει ένα βιβλίο–και οι μαθητές μιας χούφτας σχολείων κάπου στην περιφέρεια της Αττικής ξεκίνησαν από νωρίς: φυτεύοντας από ένα δέντρο, ενώ είναι ακόμη παιδιά, έχουν μια ολόκληρη ζωή μπροστά τους για να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς σημαίνει να λερώνεις τα χέρια σου με χώμα. Ίσως τελικά δεν είναι ανάγκη να ταξιδέψεις στα πέρατα της γης για να μάθεις να νοιάζεσαι για τον πλανήτη. Αρκεί να του φέρεσαι με τον ίδιο σεβασμό σαν να ήταν η προέκταση του σπιτιού σου. Όλα αρχίζουν (αλλά ευτυχώς δεν τελειώνουν) από την αυλή του σχολείου: φρεσκοφυτεμένα παρτέρια, κάδοι κομποστοποίησης, εργαστήρια ανακύκλωσης και οικολογικά παιχνίδια διαμορφώνουν από νωρίς πράσινες συνειδήσεις, που με λίγη καλή θέληση θα συνεχίσουν να ανθίζουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του εκπαιδευτικού συστήματος. Γιατί αν ένας μαθητής φτάσει στο προαύλιο του πανεπιστημίου χωρίς να ξέρει την περιβαλλοντική του προπαίδεια, τότε δεν τον σώζουν ούτε δέκα λέκτορες μαζί!

Σκηνοθεσία: Μαρία Λεωνίδα
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Κασιμάτης
Μοντάζ: Γιώργος Χελιδόνιδης
Έρευνα: Θανάσης Πατσαβός
Παραγωγή: Doc3 – Βάλερυ Κοντάκου & Μαριάννα Οικονόμου

ΑΠΟΓΡΑΦΗ 11-24 Μαϊου 2011

ΑΠΟΓΡΑΦΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΥΛΩΝΑ

Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΩΦΕΛΗ ΕΑΝ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ!

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΦΟΡΕΣΙΑ

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο

αντίγραφο γιορτινής ανδρικής φορεσιάς

<πουκαμίσα>

Γιορτινές φορεσιές-1908. Ο άνδρας της φωτογραφίας είναι ο παππούς του συγγραφέα Δημήτρη Λιάκουρη. Φοράει την γιορτινή φορεσιά με την πουκαμίσα. Η πουκαμίσα ήταν το γιορτινό ένδυμα των ανδρών, ενώ η φουστανέλλα το γαμπριάτικο. Η φορεσιά με την πουκαμίσα έχει θεωρηθεί λανθασμένα σαν καθημερινό ένδυμα ενώ πρόκειται για γιορτινή ενδυμασία του Αυλώνα όπως αποδεικνύεται και στην φωτογραφία. Η κατασκευή της σήμερα εκτός από εύκολη και οικονομική, αναβιώνει μιά αξιόλογη ανδρική γιορτινή φορεσιά ξεχασμένη και αδικημένη κατά τα άλλα.

αυθεντική γαμπριάτικη φορεσιά
1900 περίπου
(2002, λαογραφική έκθεση στο Γυμνάσιο Αυλώνα)

αυθεντική νυφιάτικη φορεσιά

1900 περίπου

(2002, λαογραφική έκθεση στο Γυμνάσιο Αυλώνα)

αυθεντική γιορτινή φορεσιά

1910 περίπου

(2002, λαογραφική έκθεση στο Γυμνάσιο Αυλώνα)

Φορεσιά αρραβώνα, 1917

Νυφική φορεσιά, 1920-1925

Νυφική φορεσιά, 1926

Ο Σύλλογός μας τιμώντας την τοπική μας παράδοση και την Σαλεσιώτικη λαϊκή φορεσιά, έχει ιδρύσει Τμήμα Λαογραφικού Εργοχείρου με σκοπό την κατασκευή πιστών αντιγράφων της λαϊκής φορεσιάς του χωριού, ανδρών και γυναικών, τα οποία θα χρησιμοποιούνται σε τοπικές και ευρύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις με κορυφαία την ετήσια χορευτική εκδήλωση ΝΤΙΒΑΝΙ τις Απόκριες. Η κατασκευή των αντιγράφων θα γίνει με τις παραδοσιακές τεχνικές, αρκετές από τις οποίες, ευτυχώς, διασώζονται ακόμη από ορισμένες γυναίκες του Συλλόγου και με την μέθοδο της αυτεπιστασίας. Τούτο σημαίνει ότι ο κάθε ένας ή κάθε μία, μέλος του Συλλόγου, που ενδιαφέρεται για την κατασκευή ενός αξιόπιστου αντιγράφου παραδοσιακής φορεσιάς, θα προμηθεύεται με δικά του έξοδα, μόνο τα υλικά κατασκευής, τα οποία αποτιμώνται περίπου από εκατό έως εκατονπενήντα Ευρώ για κάθε φορεσιά, ενώ η κατασκευή της, θα γίνεται αφιλοκερδώς από τις γυναίκες του Συλλόγου που γνωρίζουν την κατασκευή των επί μέρους τμημάτων. Η κατασκευή των νέων κομματιών θα γίνει επάνω σε παλαιά ήδη υπάρχοντα πρότυπα ώστε να μην γίνουν αυθαιρεσίες. Η ολοκληρωμένη πλέον φορεσιά που θα παράγεται με αυτόν τον τρόπο θα ανήκει αποκλειστικά στην κυριότητα του κάθε μέλους του Συλλόγου όταν μάλιστα αυτό θα έχει δαπανήσει και το ποσόν για τα υλικά κατασκευής. Η μόνη υποχρέωσή του θα είναι, να χρησιμοποιεί είτε το ίδιο το μέλος την κάθε φορεσιά στις σχετικές εκδηλώσεις του Συλλόγου και γενικά του Αυλώνα ή να την δανείζει εάν χρειαστεί, εφόσον το μέλος δεν δύναται το ίδιο για κάποιο λόγο να την χρησιμοποιήσει. Το ίδιο συνέβαινε και με τους παλιούς Αυλωνίτες, οι οποίοι δάνειζαν πολύ συχνά τις φορεσιές τους σε όσους αδυνατούσαν για κάποιο λόγο να έχουν δικές τους, γεγονός που τονίζει και το πνεύμα αλληλοϋποστήριξης των κατοίκων το οποίο ήταν και πρέπει να είναι και σήμερα πολύ έντονο. Επιπλέον με αυτόν τον τρόπο, διασώζεται ένας τομέας της τοπικής ιστορίας που είναι η παραδοσιακή φορεσιά, ώστε στο μέλλον θα υπάρχει η δυνατότητα, κάθε σπίτι του χωριού εφόσον το επιθυμεί, να κατέχει ένα αξιόπιστο αντίγραφο της ντόπιας φορεσιάς για χρήση στις εκδηλώσεις του χωριού, αλλά και ως κειμήλιο, πέραν των ήδη παλαιών φορεσιών ή τμημάτων τους, που τυχόν διαθέτουν κάποιοι-ες κάτοικοι, και οι οποίες λόγω παλαιότητας δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε εκδηλώσεις χωρίς τον κίνδυνο να καταστραφούν από την χρήση. Ο Σύλλογός μας προβαίνει στην κατασκευή των παραπάνω φορεσιών με αυτεπιστασία διότι οι εποχές που διάγουμε είναι δύσκολες οικονομικά, ώστε ο μόνος προσιτός τρόπος για την κατασκευή τους είναι η εθελοντική συνεργασία των γυναικών-μελών του Συλλόγου, προκειμένου να κατασκευασθούν χειροποίητα, αξιόπιστα αντίγραφα-δημιουργήματα λαϊκών φορεσιών, χρήσιμα στις εκδηλώσεις του Συλλόγου. Ειδικότερα εξαρτήματα, όπως τα κοσμήματα της φορεσιάς, οι χρυσοϋφαντες μπόλιες-νυφικό κάλλυμα κεφαλής, με τα χρυσά κρόσσια στα κοπανέλια κλπ (τα οποία ανέκαθεν αγοράζονταν έτοιμα από άλλες περιοχές εκτός Αυλώνα) καθώς και τα χρυσά μανίκια, θα αγοράζονται από κάθε τυχόν ενδιαφερόμενο-η μέλος του Συλλόγου, με επιπλέον δικό του κόστος. Ο Σύλλογός μας έχει επίσης την δυνατότητα, να διευκολύνει το εκάστοτε τυχόν ενδιαφερόμενο-η μέλος του Συλλόγου εφόσον το επιθυμεί, υποδεικνύοντάς του, ώστε να τα προμηθεύεται από μία μικρή λίστα ειδικών καταστημάτων και κατασκευαστές, τους οποίους ανακάλυψε με τεράστια δυσκολία (αφού είναι ελάχιστοι σε όλη την Ελλάδα) και με τους οποίους ευρίσκεται σε άμεση επικοινωνία και επαφή. Στόχος του παραπάνω προγράμματος είναι η αναβίωση της τοπικής ενδυμασίας, δεδομένου ότι ο Αυλώνας είναι το μοναδικό χωριό της Αττικής που έχει υστερήσει και σε αυτόν τον τομέα, με αποτέλεσμα είτε να μην διατίθενται καθόλου παραδοσιακές φορεσιές, οπότε ματαιώνονται μέχρι τώρα, οι σχετικές εκδηλώσεις που συνδέονται με αυτές, είτε να ''κυκλοφορούν'' κατά καιρούς θλιβερά αντίγραφα παραδοσιακών φορεσιών του Αυλώνα που απαξιώνουν την τοπική μας ιστορία και λαϊκή παράδοση. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με το Τμήμα Λαογραφικού Εργοχείρου του Συλλόγου μας είτε στο email του Συλλόγου μας.

ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ: 
ΑΦΘΟΝΙΑΔΗ ΜΑΙΡΗ     ΤΗΛ.6909668630
ΔΑΒΡΗ ΔΗΜΗΤΡΑ          ΤΗΛ. 22950-42097
ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΡΙΝΑ        ΤΗΛ. 22950-42577
ΜΙΧΑ ΝΑΥΣΙΚΑ               ΤΗΛ. 22950-41622
ΝΤΑΒΑΡΙΑ ΓΙΟΥΛΗ        ΤΗΛ. 6974075251
ΤΣΑΜΗ ΜΙΝΑ                ΤΗΛ. 22950-41681