ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ & ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 2015-2018

Σύμφωνα με τα άρθρα 28, 11, 12 και 15 του καταστατικού του Συλλόγου Αυλωνιτών ΄΄Το Σάλεσι''   η προβλεπόμενη Εκλογική Συνέλευση για την ανακήρυξη του νέου Δ.Σ. του Συλλόγου θητείας 2015-2018  θα γίνει στις 29 Μαρτίου 2015, ημέρα Κυριακή και ώρα 11.00 π.μ.

Τόπος των εκλογών θα είναι το Πνευματικό Κέντρο Αυλώνα εφόσον έχουν περατωθεί οι εργασίες ανακαίνισής του ή το Δημοτικό Σχολείο Αυλώνα σε διαφορετική περίπτωση.

 Τα θέματα της εκλογικής συνέλευσης είναι:

α) Απολογισμός και λογοδοσία του έργου των απερχόμενων καταστατικών οργάνων του Συλλόγου.

β) Ορισμός ημεροχρονολογίας διεξαγωγής εκλογών για την ανάδειξη του νέου Δ.Σ. και Ε.Ε. του Συλλόγου, η οποία εφόσον συγκεντρωθεί η απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία των τακτικών μελών του Συλλόγου θα γίνει την Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 στον ανωτέρω τόπο.

γ) ανακήρυξη των υποψηφίων για τα καταστατικά όργανα του Συλλόγου.

Εάν δεν επιτευχθεί η απαιτούμενη καταστατική πλειοψηφία, η Εκλογική Συνέλευση σύμφωνα με το καταστατικό του Συλλόγου, θα επαναληφθεί  την Κυριακή 5 Απριλίου 2015 και ώρα 11.00 π.μ. είτε περαιτέρω την Κυριακή 19 Απριλίου 2015 και ώρα 11.00 π.μ. στον ως άνω τόπο

Παρακαλούνται τα μέλη του Συλλόγου να προσέλθουν κατά τα ανωτέρω, για να λάβουν μέρος στις παραπάνω διαδικασίες.

Αυλώνας 13 Μαρτίου 2015
To Δ.Σ. του Συλλόγου

ΑΣΩΠΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ-ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

Στο πρόβλημα της ρύπανσης του Ασωπού ποταμού, τις επιπτώσεις της στο περιβάλλον αλλά και στις λύσεις της τεχνολογίας που προτείνει το Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών, αναφέρθηκε στις 9 Μαρτίου 2015, η Νυμφοδώρα Παπασιώπη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στο τμήμα Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών. Η διάλεξη δόθηκε στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αυλώνα ''Δημήτριος Λιάκουρης'' στον κύκλο των Φυσικών Επιστημών, τον οποίο επιμελείται ο Ευάγγελος Β. Χριστοφόρου, καθηγητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και πρώτος ομιλητής του κύκλου.

Συνοπτικά οι διαπιστώσεις και οι λύσεις του Μετσόβιου Πολυτεχνείου που ανακοινώθηκαν στη διάλεξη έχουν ως εξής:

1. Οι εστίες όπου ανιχνεύτηκε Cr VI (εξασθενές χρώμιο) είναι περιορισμένες πολύ τοπικά σε συγκεκριμένες γεωτρήσεις στα Οινόφυτα.

2. Οι περιοχές του Αυλώνα έχουν συγκεντρώσεις μικρότερες από 10μgr/ltr.

3. Η ανώτατη αποδεκτή τιμή για τις συγκεντρώσεις Cr (χρώμιο) στην E.E είναι 50μgr/ltr, ενώ στην Ιταλία 10μgr/ltr.

4.Κατά την ύδρευση καλλιεργειών ακόμη και αν το νερό έχει Cr VI (εξασθενές χρώμιο) , με την πρόσληψή του από το φυτό ανάγεται σε Cr III (τρισθενές χρώμιο) το οποίο δεν είναι επιβλαβές για τον ανθρώπινο οργανισμό.. Πρόβλημα έχουν οι ρίζες των φυτών, δηλ. πατάτες, καρότα, βολβοί, η φλούδα των οποίων έχει συγκέντρωση 100 φορές μεγαλύτερη από ότι το εσωτερικό τους.

5. Η υπόγεια λεκάνη του Ασωπού μπορεί να καθαριστεί πλήρως με άντληση, και βιολογική επεξεργασία των υδάτων προκειμένου να αναχθεί το Cr VI σε Cr III ενώ εναλλακτική τεχνολογία και πιο πρακτική, είναι η χρήση ΤΟΠΙΚΑ Νανοσιδήρου με πολύ άμεσα αποτελέσματα, την φυτοαποκατάσταση υπόγειων νερών.

6. Αναφορικά με το νερό στην πηγή της Μεγάλης Βρύσης η ομιλήτρια τόνισε ότι δεν είναι πλέον πόσιμο καθώς παρουσιάζει υψηλά ποσοστά σε εξασθενές χρώμιο (23 μgr/ltr) όχι όμως λόγω μόλυνσης, αλλά αλλοίωσης των υπερβασικών συστατικών των εδαφών και των πετρωμάτων από τα οποία πηγάζει το νερό. Σκόπιμο είναι να τοποθετηθεί από το Δήμο, μία ενημερωτική πινακίδα δίπλα στην πηγή για να ενημερώνονται οι επισκέπτες της περιοχής.

  

Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπως ανέφερε η ομιλήτρια, έχει υλοποιήσει το παραπάνω πρόγραμμα αποκατάστασης, το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί στο χρονίζον πρόβλημα των υδάτων και της κοίτης του Ασωπού ποταμού.

Ο καθηγητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Ευάγγελος Χριστοφόρου

Η ομιλήτρια του Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Αναπλ. καθηγήτρια Νυμφοδώρα Παπασιώπη

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΑΝΔΡΕΑ ΖΥΓΟΜΑΛΑ- ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΛΕΩΝΙΔΑ ΠΥΡΓΑΡΗ & ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ

ΝΤΙΒΑΝΙ (ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ)-15/2/2015

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΖΥΓΟΜΑΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΧΑΗΛ ΣΚΑΡΛΑΤΟ

Ο Χίος Λυκειάρχης και συγγραφέας του βιβλίου για τον Ανδρέα Ζυγομαλά, Λεωνίδας Πυργάρης, ερευνώντας αδιαλείπτως και ανακαλύπτοντας νέα στοιχεία για την οικογένεια Ζυγομαλά μας απέστειλε προς δημοσίευση τα παρακάτω ιστορικά στοιχεία και κείμενα για τα οποία τον ευχαριστούομε θερμά για μία ακόμη φορά:

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΥΡΓΑΡΗΣ

              ΧΙΟΣ

                                                                                   Χίος:19 Ιανουαρίου 2015

    Αγαπητοί φίλοι και συμπατριώτες Αυλωνίτες,

   Σας αποστέλλω ένα παλαιό δημοσίευμα τής χιακής εφημερίδας «ΠΡΟΟΔΟΣ» (7 Οκτ. 1965), υπογεγραμμένο από το Μιχαήλ Σκαρλάτο. Ο Σκαρλάτος ήταν δικηγόρος στο επάγγελμα αλλά και έγκριτος και καταξιωμένος δημοσιογράφος σε διάφορες κατά καιρούς εκδιδόμενες χιακές εφημερίδες. Ο Σκαρλάτος σ’ ένα δημοσίευμά του στην «ΠΡΟΟΔΟ» τού 1965 αναφέρεται σε μια παλαιά του επίσκεψη, μαζί με άλλους επιφανείς Χιώτες, στην οικία τού Αντωνίου Ζυγομαλά, στα πλαίσια κάποιας δοθείσας τότε εκ μέρους τού ζεύγους Ζυγομαλά δεξίωσης. Λογικά, η δεξίωση εκείνη στην οικία Ζυγομαλά θα πρέπει να πραγματοποιήθηκε στη δεκαετία τού 1920, αν ληφθεί υπ’ όψιν αφενός ότι ο Αντώνιος Ζυγομαλάς απεβίωσε το 1930 και αφετέρου ότι κατά τα αμέσως επόμενα χρόνια μετά το 1914 η οικογένεια, λόγω τού πένθους της, δεν θα προέβαινε σε τέτοιου είδους δραστηριότητες.

   Ο Σκαρλάτος παρέχει κάποιες ενδιαφέρουσες και άγνωστες ως τώρα πληροφορίες περί τής συμπεριφοράς τού Αντωνίου Ζυγομαλά αλλά και του αδελφού του, Γεωργίου Ζυγομαλά, κατοίκου Μασσαλίας. Επίσης, μαθαίνουμε ότι τη νεκρολογία, που δημοσίευσε ο Σκαρλάτος στις 9 Αυγ. 1914 στη χιακή εφημερίδα «ΠΑΓΧΙΑΚΗ» προς τιμήν τού εν πολέμω πεσόντος Ανδρέα Αντ. Ζυγομαλά, αναδημοσίευσε μεταφρασμένη στη γαλλική η παρισινή εφημερίδα τής εποχής «Ματάν».

   Αμέσως κάτω από το δημοσίευμα τού Μιχαήλ Σκαρλάτου στην «ΠΡΟΟΔΟ» τού 1965, παραθέτουμε τη νεκρολογία που συνέταξε ο ίδιος ο Σκαρλάτος, ως νεαρός δημοσιογράφος 51 χρόνια πριν (τον Αύγουστο τού 1914), για να φανεί το υψηλότατο επίπεδο τής χιακής δημοσιογραφίας τής εποχής εκείνης: η γαλλική εφημερίδα «Ματάν» προτίμησε να αναδημοσιεύσει τη νεκρολογία προς τιμήν τού Ζυγομαλά ενός νεαρού και άσημου δημοσιογράφου τής επαρχίας παρά το δημοσίευμα κάποιου καταξιωμένου και γνωστού δημοσιογράφου τών μεγάλων αθηναϊκών εφημερίδων τής εποχής, των ΣΚΡΙΠ και ΕΜΠΡΟΣ, οι οποίες επίσης κάλυψαν τότε με τον προσήκοντα σεβασμό το θάνατο τού ήρωα Ζυγομαλά. Η νεκρολογία τού Σκαρλάτου υπέρ τού Ζυγομαλά θεωρούμε ότι είναι, κρινόμενη με φιλολογικά και αισθητικά κριτήρια, ένα «ποίημα» δημοσιογραφίας. Ο συντάκτης της, ο νεαρός τότε δικηγόρος Μιχαήλ Σκαρλάτος, μέσα σ’ ένα σύντομο κείμενο μπόρεσε να δώσει τον παλμό και το ήθος τού Ανδρέα Ζυγομαλά, δηλαδή βασικά συστατικά τής ψυχογραφίας του!

   Απολαύστε τη νεκρολογία τού Σκαρλάτου, την οποία βεβαίως έχουμε ενσωματώσει και στο βιβλίο μας περί του Ανδρέα Αντ. Ζυγομαλά.

                                                                                            Με κάθε Τιμή!

                                                                                       Λεωνίδας Πυργάρης                                        

                                          ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΙΟΝ

                                       Του δικηγόρου κ. ΜΙΧ. ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ

   «Τα δημοσιεύματα εις τοπικήν εφημερίδα κατά τας τελευταίας ημέρας τού αγαπητού κ. Κοραή Παπαντωνάκη (ο Παλαιός) σχετικώς με τα μεγαλεία τής Χίου και των Χίων την παλαιάν εποχήν, η δημοσίευσις εις την ιδίαν εφημερίδα τού ποιήματος «Λέσβος» (ύμνου προς την γείτωνα Μυτιλήνην) τού γνωστού ποιητού Βερναδάκη και η δημοσίευσις εις την αγαπητήν «Πρόοδον» τού ποιήματος η «Χίος» τού Σκούταρη μού φέρουν εις την μνήμην τα εξής:

   Μεταξύ τών επιλέκτων Χίων οι οποίοι ήσαν εγκατεστημένοι εις τας Αθήνας ήτο και ο αείμνηστος Αντώνιος Ζυγομαλάς. Είχε σπουδάσει εις το Πανεπιστήμιον Αθηνών Νομικήν, εσυνέχισε τας σπουδάς του εις Παρισίους και Λονδίνον και κατόπιν επιστρέψας εις Αθήνας ειργάσθη εις το υπουργείον εξωτερικών. Κατόπιν υπήρξεν επί πολλά έτη πολιτευτής Αττικής χρηματίσας επί πολλά έτη ως υπουργός Παιδείας και Εσωτερικών.

   Είχε και ένα αδελφόν εγκατεστημένον εις την Μασσαλίαν ο οποίος προσέφερεν ανεκτιμήτους υπηρεσίας εις την Ελλάδα καθόσον τότε οι κάτοικοι Παρισίων που ήθελον να επισκεφθούν την Ελλάδα (τότε δεν υπήρχαν αεροπλάνα ούτε επικοινωνία με σιδηρόδρομον) ήρχοντο μέσω Μασσαλίας. Ο εκεί διαμένων Ζυγομαλάς τούς υπεδέχετο, τους εφιλοξένει μέχρις ότου επιβιβασθούν τού πλοίου και εξύμνει την Ελλάδα. Συγχρόνως τούς συνιστούσε και στον εν Αθήναις αδελφόν του, ο οποίος πολλές φορές και τους εφιλοξένει.

   Ένα βράδυ, που ήτο στην Αθήνα ο εν Μασσαλία διαμένων Ζυγομαλάς, ο εν Αθήναις αδελφός του έκαμε και δεξίωσιν εις την οποίαν παρέστησαν οι εν Αθήναις εγκατεστημένοι Χίοι, αείμνηστοι Κων/τίνος Άμαντος, καθηγητής και Ακαδημαϊκός, Ιωάννης Καλαμάρης, μεγαλοβιομήχανος και πολιτευτής Αθηνών, συγγενείς τού Ζυγομαλά, ο Ναύαρχος Ανδρεάδης ο οποίος διετέλεσε και βουλευτής Χίου, ο Διευθυντής τού Δρομοκαϊτείου Γιαννίρης, ο επί πολλά έτη Διοικητής τού εν Αθήναις κεντρικού καταστήματος τής Εθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος επί πολλά έτη και έπειτα υπουργός Εξωτερικών Μάξιμος, η εξαδέλφη τού Ζυγομαλά μακαρίτισσα Καλλ. Λάπου, μερικοί άλλοι τα ονόματα τών οποίων δεν ενθυμούμαι, και ο υποφαινόμενος ο οποίος συνεδέετο στενώς μετ’ αυτού, καθόσον όταν ο υιός του ο οποίος ήτο το μόνον τέκνον που είχαν, εφονεύθη εις κάποιαν μάχην υπηρετών ως έφεδρος αξιωματικός είχα γράψει μίαν νεκρολογίαν εις την τότε εκδιδομένην εν Χίω εφημερίδα «Παγχιακήν» η οποία είχε κάμει τόσην εντύπωσιν ώστε ο εν Αθήναις διαμένων Χιωτοσυριανός ανταποκριτής τής εν Παρισίοις «Ματάν» μετέφρασε την εν λόγω νεκρολογίαν την οποίαν έστειλε εις την ειρημένην εφημερίδα, η οποία και την εδημοσίευσε.

Κατά την δεξίωσιν η συζήτησις περιεστράφη γύρω από την ιστορίαν τής Χίου και εξυμνούντο τα εξέχοντα τέκνα της, από των παλαιών χρόνων, αι υπηρεσίαι αι οποίαι είχαν προσφερθεί υπό των Χίων εις τα γράμματα, τας επιστήμας, τας τέχνας, το εμπόριον, την ναυτιλίαν, την Ελλάδα κ.λπ…»

                            [Χιακή Εφημερίδα «Πρόοδος», αρ. φύλλου 10357, 7-10-1965]

                                                  Ο ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ

   «Η μοίρα, ως φαίνεται, προώρισεν όπως η Χίος κρατεί αδιαλείπτως το πένθιμον μάκτρον δια να απομάσση θαλερά δάκρυα, τα οποία εκάστοτε υποχρεούται να λάβη προ τού σεπτού σκήνους μαρτυρικών τέκνων της.

   Μετά τον Λιβανίδην βάψαντα τούς Ηπειρωτικούς λόφους, ο Λεώβαρις πατήσας τας Μακεδονικάς χαράδρας, και μετά τούτον ο ήδη θρηνούμενος Ανδρέας Αντ. Ζυγομαλάς, ανθυπολοχαγός τού πυροβολικού. Μόνον ο αναστραφείς τον ευγενή νεκρόν είνε δυνατόν να εννοήση το οδυνηρόν άλγος, όπερ αισθάνονται οι γνωρίσαντες αυτόν, όλη η Αθηναϊκή κοινωνία επί τη σκληρά απωλεία του. Γεννηθείς εν τη φάτνη τής Πατριαρχικής καταγωγής, περιτυλιχθείς με τα σπάργανα τής αριστοκρατίας, λικνισθείς με το φύσημα τού πατριωτισμού, ανατραφείς με την λεπτότητα και τα ευγενή ιδανικά, ενόμιζεν ως υπέρτατον αυτού καθήκον, εθεώρει ως προορισμόν του, την εκπλήρωσιν ευγενούς υψηλής ιδέας δια πάσης θυσίας.

   Δρέψας τα αριστεία εν τη Νομική σχολή υπό τα χειροκροτήματα τών καθηγητών του, ωπλισμένος, υπέρ το δέον μάλιστα, με όλα τα προσόντα δια να αντικρύση τας κοινωνικάς θυέλλας, αντί μετά την εκπλήρωσιν τής στρατιωτικής του θητείας να αναπαυθή εις τας δάφνας τας οποίας συνέλεξε δια της ονομαστής γενναιότητός του εις τους δύο πολέμους, ν’ ακολουθήση το ευρύ στάδιον, το οποίον του άνοιξαν η μητρική οικοκυροσύνη και η πατρική αυστηρότης, αφήκε κολοσσιαίαν περιουσίαν, πολυάσχολον και κερδοφόρον πατρικόν γραφείον, βασιλικά ανάκτορα και πλουτοκρατικά μέγαρα, πριγκηπικάς συναναστροφάς και κοινωνικάς απολαύσεις, χλιδήν και ευμάρειαν, τα εποδοπάτησεν ειρωνικά, τα απεσκοράκισε μεγαλοφώνως, εθυσίασε το υπερήφανον κάλλος τών είκοσι τεσσάρων ανοίξεών του, και επετάχθη εκεί όπου ο εθνικός κίνδυνος, εκεί όπου αισχρά πολιτική εστραγγάλιζεν απαράγραπτα δίκαια, εκεί εις την Ήπειρον ένθα η φρατελική κακοβουλία ωργίαζεν εις βάρος τού Ελληνικού πατριωτισμού.

   Ποία η δράσις του εις την Ήπειρον καθ’ όλον τον ευγενή αγώνα τών αυτονόμων, μαρτυρούν τα Βασιλικά και Πρωθυπουργικά συγχαρητήρια, αι ιστορικαί δέλτοι και εκθέσεις τής Αυτονόμου Κυβερνήσεως, τα θερμόρευστα δάκρυα τής ευγνωμοσύνης και οι θρηνώδεις κοπετοί ολοκλήρου τού Ηπειρωτικού λαού. Οι συμπολεμισταί του τον εβάπτισαν ανδρείον και οι εν Ηπείρω ανταποκριταί τών Αθηναϊκών συναδέλφων ανέφερον πάντοτε ο ανδρείος Ζυγομαλάς. Αλλά παρά τω γενικώ πατριωτικώ αισθήματι υπήρχεν εις την αυτήν δόσιν και το μικρόν τοιούτον.

   Την Χίον, την οποίαν μικρός εγνώρισε, την ανέφερε πάντοτε με συγκίνησιν και τον τόνον τής προφοράς του εχαρακτήριζε παιδική υπερηφάνεια, όταν δε φίλοι του και συγγενείς του τον παρώτρυνον να εγκαταλείψη την ιδέαν τής εις Ήπειρον μεταβάσεώς του και να έλθη εις την Χίον ως αξιωματικός τής πολιτοφυλακής, απήντα με το χαρακτηριστικόν του χαμόγελο «Ο κίνδυνος είνε τώρα αλλού. Μην ανησυχήτε και άμα μάθω πως η πατρίδα μου κινδυνεύει, έξαφνα θα με δήτε στη Χίο». Δεν παρήλθε ούτε ένας μήνας ακόμη που έγραφε εις τους εδώ συγγενείς του και εις έτερα γνωστά πρόσωπα ζητών την αποστολήν εις Ήπειρον ενόπλων σωμάτων εκ προσφύγων, μη λησμονών εν τούτοις να προσθέτη ότι εν η περιπτώσει ηπειλείτο η Χίος θα ήτο εκ των πρώτων υπερασπιστών της.

    Οπωσδήποτε όμως ευρισκόμεθα προ του μοιραίου και δεν γνωρίζει κανείς ποίον να πρωτοθρηνήση. Τον ηρωικόν νεανίαν ή τους επιζήσαντας γονείς; Τον ευγενή ήρωα ή τους απέλπιδας γεννήτορας; Τον γενναίον υιόν, ο οποίος δεν ηυτύχησε να ίδη εκπληρουμένους τούς πόθους του, τους αγίους και ευγενείς, ή τους ολοφυρομένους γονείς οι οποίοι έχασαν τον μόνον και τρυφερόν βλαστόν των;  Του μεν πρώτου ας είναι ελαφρά η γη που θα σκεπάση το τιμημένον σώμα του και ας αγάλλεται η ψυχή του, διότι το όνειρόν του αργά η γρήγορα θα εκπληρωθή, των δε δευτέρων ας είναι βάλσαμον παρηγορίας η γέννησις τοιούτου υιού.

   Εις τον κρυερόν τάφον τού υπολοχαγού Ανδρέα Α. Ζυγομαλά στέλλομεν Χιώτικα μυρωμένα άνθη εις δε τους απαρηγορήτους γονείς υπενθυμίζομεν το του αρχαίου φιλοσόφου εις τον οποίον θύοντα ανηγγέλθη ο θάνατος τού υιού αυτού:  “εγνώριζα ότι ο υιός μου εγεννήθη θνητός”.

    Mi Skarlatos»                                                                                                                                         

                                             [Εφημ. «ΠΑΓΧΙΑΚΗ» 9/8/1914]

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ-23/1/2015

Η Υπεύθυνη της Λέσχης Ανάγνωσης κυρία Αμαλία Νάνου ενημερώνει και προσκαλεί τους φίλους και τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης στην επόμενη ανάγνωση που θα γίνει την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2015 και ώρα 6 το απόγευμα στο Καφέ Μαγγίνα. Θα αναγνωσθεί το μυθιστόρημα του συγγραφέα Μένη Κουμανταρέα ''Θάνατος στο Βιλπαράϊζο'' που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Η Λέσχη Ανάγνωσης την παραπάνω ημέρα και ώρα θα κόψει και την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα της.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο Μένης Κουμανταρέας (1931-2014) ήταν Έλληνας συγγραφέας και μεταφραστής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1948 έζησε για έξι μήνες κοντά στον θείο του στο Λονδίνο, όπου και ήρθε σε επαφή με την εκεί πολιτιστική κίνηση. Τον επόμενο χρόνο αποφοίτησε από το Πρότυπο Λύκειο Αθηνών Κάρολος Μπερζάν ενώ φοίτησε στη Νομική και Φιλοσχολική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνώνα και εργάστηκε για 20 χρόναι σε ναυτιλιακές και ασφαλιστικές εταιρείες. Το 1961 ξεκίνησε να συνεργάζεται με το περιοδικό Ταχυδρόμος και την επόμενη χρονιά εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων "Τα μηχανάκια''. Από το 1982 ζούσε αποκλειστικά από τη συγγραφική του δραστηριότητα. Το 1987 το μυθιστόρημα του "Η φανέλα με το εννιά’’ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο  από τον Παντελή Βούλγαρη. Κείμενά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά, όπως τα Εκλογή, Ηριδανός, Επιθεώρηση Τέχνης, Οδός Πανός και άλλα. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά,γαλλικά και γερμανικά.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Tο μεγαλύτερο μέρος του διηγήματος διαδραματίζεται στη Χιλή. Κεντρικός ήρωας, είναι ο Ανατολικογερμανός ηγέτης Έρικ Χόνεκερ, που πάσχει από καρκίνο και βρίσκεται στα τελευταία του. Αφηγητής, ένας νεαρός Ελληνας γιατρός του νοσοκομείου του Σαντιάγο, που καλείται να κουράρει τον Χόνεκερ και να απαλύνει τον πόνο του. Τόπος της υποτυπώδους δράσης, η έπαυλη που φιλοξενείται ο αυτοεξόριστος ηγέτης από ένα μυστηριώδη δόκτορα, γερμανικής καταγωγής. Αργότερα θα προστεθεί και το φημισμένο λιμάνι του Βαλπαραΐζο. Μια εκπληκτική πόλη – ντενεκεδούπολη κατά το ήμισυ- που βλέπει στον Ειρηνικό, χτισμένη αμφιθεατρικά, δίχως ρυμοτομικό σχέδιο, σχηματίζοντας στις ανωφέρειές της ένα λαβύρινθο από αυθαίρετες κατοικίες και αδιέξοδα σοκάκια. Εκεί θα παιχτεί και το τελευταίο επεισόδιο από την πολυτάραχη ζωή του Χόνεκερ, αλλά και αυτό που θα σημαδέψει το μέλλον του νεαρού αφηγητή. Πέρα όμως από το αστυνομικής υφής επεισόδιο στις κακόφημες γειτονιές του Βαλπαραΐζο, εκείνο που πραγματικά θα απολαύσει ο αναγνώστης στο βιβλίο του Κουμανταρέα είναι το λεκτικό πινγκ πονγκ  ανάμεσα στους δύο ήρωες.  

Τα ιδεολογικά και ηθικά διλήμματα των δύο πρωταγωνιστών του μυθιστορήματος ο Μένης Κουμανταρέας τα διαχειρίζεται σε αυτή του την κατάθεση με αξιοσημείωτο νεωτερικό τρόπο. Φλας μπακ, φαντασιακές σκηνές, πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις εγκιβωτισμένες στην κύρια αφήγηση κ.ά. υπηρετούν την «αλήθεια» του καθενός χωρίς να υπονομεύουν παράλληλα και την απαιτητική πλοκή.  

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ 2015

Ο Σύλλογός μας κόβει την Πρωτοχρονιάτικη πίτα μας το Σαββάτο 17 Ιανουαρίου 2015 στις 5 το απόγευμα στη φιλόξενη αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνα. Προσκαλούνται, οι φίλες, οι φίλοι και τα μέλη του Συλλόγου να συμμετέχουν στην εκδήλωση

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!