ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ-8/12/2012



Το Σαββάτο 8 Δεκεμβρίου 2012 ο Σύλλογός μας διοργανώνει ημερήσια εκδρομή στο Ναύπλιο.

Αυτή την περίοδο και στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Δήμου Ναυπλιέων για τα 150 χρόνια από την Ναυπλιακή Επανάσταση (1 Φεβρουαρίου-8 Φεβρουαρίου 1862) διοργανώνονται στην πόλη του Ναυπλίου ποικίλλες εκδηλώσεις. Μία από τις πιο σημαντικές είναι αυτή του παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου στην οποία εκτίθενται ζωγραφικά έργα, αντικείμενα και ενδυμασίες της Οθωνικής περιόδου (1833-1862).

Η έκθεση σκιαγραφεί την ιστορική περίοδο από την άφιξη του Όθωνα στο Ναύπλιο, πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας, έως την έξωση του (Οκτώβριος 1862) και εστιάζει σε βασικά χαρακτηριστικά της νεότερης εικονογραφίας του Ναυπλίου, με βασικό άξονα την οπτική των ξένων και Ελλήνων καλλιτεχνών σε σχέση με τα γεγονότα που σημάδεψαν την περίοδο αυτή.
Περιλαμβάνει χαρακτικά και ζωγραφικά έργα που αναφέρονται στα γεγονότα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, φωτογραφικό υλικό και ζωγραφικά έργα των πρωταγωνιστών της Ναυπλιακής Επανάστασης, λιθογραφία της έξωσης του Όθωνα, το τραπέζι, στο οποίο υπογράφτηκε το διάταγμα της έξωσης το 1862 και γελοιογραφίες που αναφέρονται στο θέμα του ανταγωνισμού των Δυνάμεων για την εξουσία στην Ελλάδα.

Στην έκθεση εκτός από έργα της Εθνικής Πινακοθήκης παρουσιάζονται χαρακτικά της πλούσιας συλλογής του Καθηγητή  και τ. Αντιπρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ιωάννη Καράκωστα, χαρακτικά και ζωγραφικά έργα που παραχωρήθηκαν στην Εθνική Πινακοθήκη από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών και το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, έργα από τις συλλογές ζωγραφικών και χαρακτικών έργων του Μουσείου Μπενάκη, ενδυμασίες από το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα «Β. Παπαντωνίου», έργα από τις συλλογές του Δήμου Ναυπλίου κλπ

Η Εθνική Πινακοθήκη στο Ναύπλιο

Στην παραπάνω έκθεση θα ξεναγηθούμε στις 10.30 το πρωϊ ενώ στη συνέχεια περί τις 12.30 θα μεταβούμε όπου και θα ξεναγηθούμε σε ένα από τα σημαντικότερα εθνολογικά Μουσεία της Ελλάδας, το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα το οποίο έχει ιδρύσει η σημαντικότατη εθνογράφος, ιστορικός, λαογράφος και ενδυματολόγος κα Ιωάννα Παπαντωνίου.

Το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα

Το πρόγραμμα της εκδρομής έχει αναλυτικά ως εξής:

-6.15π.μ. αναχώρηση από τον Αυλώνα για Ναύπλιο με λεωφορείο σταθμευμένο κάτω από την  εκκλησία Αγίου Αντωνίου

-Ενδιάμεση στάση για καφέ στο ύψος της Κορίνθου

-10.00π.μ. Άφιξη στο Ναύπλιο

-10.30π.μ.  Ξενάγηση στην Εθνική Πινακοθήκη-Παράρτημα Ναυπλίου Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου

-12.30 π.μ Ξενάγηση στο Πελοποννησιακό  Λαογραφικό ίδρυμα  Β. Παπαντωνίου
-Εφόσον υπάρξει διαθέσιμος χρόνος θα γίνει επίσκεψη και ξενάγηση στο Παλαμήδι

-14.30μ.μ. Μεσημεριανό γεύμα στο κέντρο του Ναυπλίου

-17.00μ.μ αναχώρηση για  Αυλώνα

-Ενδιάμεση στάση για καφέ. 

Η τιμή εισιτηρίου στην οποία συμπεριλαμβάνεται και το εισιτήριο επίσκεψης στην Εθνική Πινακοθήκη και στο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα ανέρχεται συνολικά στα 25 ευρώ.

Οι ενδιαφερόμενοι-ες μπορούν να επικοινωνούν για κράτηση θέσεων με τα μέλη του Συλλόγου μας κα Μαίρη Αφθονιάδου, Σοφία Βόγγλη, Μαίρη Σαμπάνη στα τηλέφωνα 6909668630, 6945332223, 6986381058 αντίστοιχα.

       

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΥΛΛΟΓΟΥ 2013

Κυκλοφόρησε και διατίθεται το ημερολόγιο του Συλλόγου μας για το ερχόμενο έτος 2013. Ως θέμα του ημερολογίου επιλέχθηκε η ιστορία της λαϊκών φορεσιών του Αυλώνα από το 1900 έως το 1930 περίπου σε συνδυασμό με φυσικά τοπία και ιστορικά μνημεία του Αυλώνα με αντίστοιχα ενδεικτικά σχόλια. Οι φορεσιές που απεικονίζονται είναι σύγχρονα έργα της ομάδας Λαογραφικού Εργοχείρου του Συλλόγου, φτιαγμένες με βάση τα παλαιά υπάρχοντα πρωτότυπα που σώζονται στα σπίτια του Αυλώνα. Επιπλέον το ημερολόγιο παρουσιάζοντας αρκετούς τύπους παραδοσιακών ενδυμασιών του Αυλώνα, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά, αποτελεί έναν συνοπτικό οδηγό της τοπικής λαογραφίας χρήσιμο σε κάθε βιβλιοθήκη. Οι λήψεις των φωτογραφιών που κατά κοινή ομολογία είναι εξαιρετικές έγιναν από τα μέλη του Συλλόγου μας κα Αγγελική Δαραβέλα, κο Μάκη Λέκκα, κα Εύα Γεωργαντά τα οποία ευχαριστούμε θερμά. Η τιμή πώλησης κάθε τεύχους είναι 6 ευρώ και οι ενδιαφερόμενοι-ες μπορούν να το προμηθεύονται κατόπιν επικοινωνίας στα παρακάτω τηλέφωνα:

6945332223 κα Σοφία Βόγγλη

6977263381 κον Ιωάννη Ζαρογκίκα

O ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Στο φύλλο της 17 Οκτωβρίου 2012 της εφημερίδας Καθημερινή, στην στήλη πολιτισμού, βρήκαμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της δημοσιογράφου κας Γιώτας Συκκά με τίτλο " Ένα Μουσείο υιοθετείται από τους κατοίκους της Κορίνθου". Αποσπάσματα του άρθρου έχουν ως εξής:

Στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου, δίπλα στο λιμάνι, από το 1976, το Μουσείο (ιδρύτρια η Αλκμήνη Πετροπούλου-Γαρταγάνη), φιλοξενεί συλλογές με παραδοσιακές στολές από Ελλάδα, Β. Ήπειρο, Μ. Ασία, Κύπρο, έργα υφαντικής, αργυροχρυσοχοΐας, μεταλλοτεχνίας, σπάνιες συλλεκτικές εκδόσεις του 17ου και 18ου αι. κ.ά.

Ένα μουσείο με προβλήματα όπως τα περισσότερα στη χώρα, που πέρασε δύσκολες στιγμές, μάλιστα έκλεισε για έξι μήνες, αλλά κατάφερε να επαναλειτουργήσει.

Είναι ΝΠΙΔ, τελεί υπό την αιγίδα των υπουργείων Οικονομικών και Πολιτισμού, διοικείται από 14μελές συμβούλιο, ενώ οι δαπάνες της λειτουργίας του καλύπτονται από εισοδήματα τα οποία προέρχονται από κληροδότημα που άφησε η ιδρύτριά του και κάποια από τον τακτικό προϋπολογισμό του μέχρι πρότινος υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Μόνο που οι καιροί το επηρέασαν κι αυτό. Τα ενοίκια από το κληροδότημα όλο και μειώνονται και η βοήθεια του υπουργείου μετά την κατάργηση του ειδικού λογαριασμού έχει κι αυτή πρόβλημα.

Ένα πρόβλημα που ανέλαβε να λύσει η τοπική κοινωνία. Από τους Φίλους του Μουσείου, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν, μέχρι τους εκπαιδευτικούς της περιοχής και τον ίδιο τον δήμο. «Θεώρησε ότι η βιωσιμότητα του μουσείου είναι δική του υπόθεση και της πόλης γενικότερα. Κι όλοι βοηθούν με τον τρόπο τους. «Μας κάνει προσφορές το τυπογραφείο, το βιβλιοπωλείο ακόμη και το γραφείο για τη συντήρηση του ασανσέρ: 20 ευρώ μηνιαίως ως βοήθεια από τον τεχνίτη για να βοηθήσει το μουσείο της πόλης του. Αυτό σημαίνει ότι είδαν το μουσείο ως δική τους υπόθεση».

Τώρα ετοιμάζουν τον φάκελο για να ενταχθεί στο Πρόγραμμα του υπ. Περιβάλλοντος και να μετατραπεί σε «Ευφυές Θεματικό Μουσείο Σχεδόν Μηδενικής Ενεργειακής Κατανάλωσης». Σχεδιάζουν παράλληλα και την επανέκθεση μέσα από το ΕΣΠΑ.

Η περίπτωση του Ιστορικού Λαογραφικού Μουσείου Κορίνθου είναι ένα καλό παράδειγμα ευαισθητοποίησης. «Κυρίως γιατί κατάλαβε η πόλη ότι το μουσείο δεν είναι θέμα του υπουργείου αλλά δικό της. Όταν αισθάνεσαι ότι αναλαμβάνει το κράτος εφησυχάζεις. Όταν όμως είδαν το πρόβλημα έτρεξαν όλοι».

Iστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου

Αντίστοιχo καθεστώς αλλά και προβλήματα αν όχι περισσότερα έχει το Μουσείο Ζυγομαλά στον Αυλώνα. Με ανύπαρκτη κρατική επιχορήγηση και με ανύπαρκτα δικά του έσοδα, το Μουσείο μας έπνεε τα λοίσθια τα 2 τελευταία χρόνια. Ο Σύλλογός μας με ενημέρωση των κατοίκων του Αυλώνα, ήδη από τον Δεκέμβριο 2011, κινούμενος καταστατικά και με την επιστασία της Διευθύντριας του Μουσείου κας Έφης Κρέμου, κινητοποίησε την τοπική κοινωνία, η οποία αφυπνίσθηκε και πρόστρεξε με κάθε τρόπο το Μουσείο. Πρέπει μάλιστα να ληφθεί ιδιαίτερα υπόψιν η αριθμητική υπεροχή του πληθυσμού της πόλης της Κορίνθου έναντι του Αυλώνα, η οποία όμως δεν υστέρησε τους κατοίκους του Αυλώνα να προστρέξουν σύσσωμοι για τη σωτηρία και προβολή του Μουσείου μας. Κατορθώθηκε έτσι από κατοίκους και φορείς, Δήμο κλπ να καλυφθούν οι ανάγκες θέρμανσης του Μουσείου τους χειμερινούς μήνες, η πληρωμή των παγίων δαπανών του, η διάσωση των ακατάλληλα αποθηκευμένων εκθεμάτων, προστασία τους από μικροοργανισμούς που  καταστρέφουν το ύφασμα, ξύλο κλπ, περιποίηση του εξωτερικού χώρου, εθελοντική εργασία κ.α. Πολλά από τα χρήματα που συγκεντρώνονταν και προέρχονται από διάφορες εκδηλώσεις, εκδρομές, θεατρικές παραστάσεις, λαχειοφόρους αγορές, διατέθηκαν για όλα τα παραπάνω. Αμέτρητοι κάτοικοι του Αυλώνα παραμέρισαν το ατομικό συμφέρον και έστερξαν το γενικό, αυτό που αφορά την Ιστορία και τον Πολιτισμό του τόπου τους. Εφέτος μάλιστα με απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα τα Ζυγομάλεια εορτάσθηκαν στον κήπο του Μουσείου. Aποσοβήθηκε έτσι κι ένα άλλο ενδεχόμενο. Στην τάση της εποχής της ιδιωτικοποίησης των πάντων, πολλοί επίδοξοι ''επαγγελματίες'' του πολιτισμού θα μπορούσαν να ζητήσουν την εκχώρηση του Μουσείου προκειμένου να εγκαταστήσουν εκεί την επιχειρηματική τους δραστηριότητα με σκοπό το ιδιωτικό κέρδος γεγονός που αποφεύχθηκε με τη δυναμική επαναλειτουργία του Μουσείου μέσα από την αρωγή των κατοίκων του Αυλώνα ώστε να ανήκει και να απευθύνεται στο σύνολο για το οποίο προορίσθηκε. Το ίδιο συνέβη πρόσφατα και με την Δημοτική Βιβλιοθήκη Αυλώνα η οποία εγκαινιάσθηκε και λειτουργεί ως Βιβλιοθήκη σύμφωνα με την θέληση του δωρητή της Δημητρίου Λιάκουρη. Η συμπαράταξη των φορέων του Αυλώνα χάρισε στο σύνολο έναν ακόμη πυρήνα πολιτισμού ο οποίος υπήρχε ενδεχόμενο να ματαιωθεί και να αποδοθεί σε άλλη, ιδιωτική χρήση ενάντια στο πνεύμα της βούλησης του δωρητή αφού μάλιστα είχε παρέλθει σχεδόν μία άπρακτη δεκαετία από την διάθεση της δωρεάς στο λαό του Αυλώνα. Ευτυχώς καταλυτική υπήρξε η παρέμβαση του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα που αποφάσισε την άνευ ετέρου επίσπευση λειτουργίας του χώρου σύμφωνα με όσα ορίζονταν στη σχετική διαθήκη. Αποδεικνύεται λοιπόν ότι όταν θέλουν, οι τοπικές κοινωνίες που ως μικρότερες είναι και πιο ευέλικτες αλλά και πιο συσπειρωμένες ιδίως όταν χρειάζεται, λειτουργούν καλύτερα και αμεσότερα επιτυγχάνοντας έργα που όλοι μέχρι πρότινος, εφησυχασμένοι στη ραστώνη του καταναλωτισμού και του υλισμού, θεωρούσαμε ότι μόνο η κρατική διοίκηση μπορεί να επιτύχει. Να όμως που και οι πολίτες μπορούν να τα πετύχουν και ίσως καλύτερα αφού πράττουν άμεσα και κατά συνείδηση, απαλλαγμένοι από ίδια οφέλη, διαμεσολαβήσεις, διαπλοκές και άνομα καθυπαγορευμένα συμφέροντα.
Την χρονιά που έρχεται, το 2013, συμπληρώνονται 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Ηπείρου και το Μουσείο Ζυγομαλά αποκτά σημαίνουσα βαρύτητα αφού ανάμεσα στις συλλογές του διατηρεί σημαντικά κειμήλια και έντυπα από τον απελευθερωτικό αγώνα της Ηπείρου. Χρειάζεται η βοήθεια όλων μας ώστε το Μουσείο μας να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στις ερχόμενες εκδηλώσεις. Χρειάζεται η συμπαράσταση όλων μας ώστε το Μουσείο ακόμη και χωρίς την κρατική βοήθεια να μπορέσει να αντέξει τα χρόνια αυτά της κρίσης, όπως άντεξε τόσα χρόνια. Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές αφού άλλωστε το Μουσείο ιδιοκτησιακά ανήκει στο Δημοτικό Σχολείο δηλαδή στα παιδιά των κατοίκων του Αυλώνα. Το οφείλουμε τέλος στη μνήμη των δωρητών του και στην ιστορική μνήμη της πατρίδας μας.

Μουσείο Ζυγομαλά

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΡΕΤΤΑΚΟ-24/11/2012

Το Σαββάτο 24 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 6 το απόγευμα η νεοσύστατη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αυλώνα (εγκαινιάστηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012) που υποστηρίζεται και συλλειτουργεί από τη Δημοτική Κοινότητα Αυλώνα και τον Σύλλογό μας, διοργανώνει την πρώτη της εκδήλωση-αφιέρωμα στον ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο.
Το αφιέρωμα γίνεται με την ευκαιρία συμπλήρωσης 100 ετών από τη γέννηση ενός από τους κορυφαίους Έλληνες λογοτέχνες στον οποίο το Υπουργείο Πολιτισμού έχει αφιερώσει το τρέχον έτος.

Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνα και θα περιλαμβάνει λόγο, μουσική και εικόνα μέσα από το δρώμενο του εικαστικού φωτογράφου Σαράντου Σακελλάκου, ο οποίος οπτικοποίησε και θα παρουσιάσει αυτοπροσώπως στην εκδήλωση το έργο του ποιητή "Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη".

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε την πρωτοχρονιά του 1912 στις Κροκεές Λακωνίας όπου η μητέρα του Ευγενία είχε μεταφερθεί από τον αγροτικό οικισμό Πλούμιτσα για να γεννήσει. Μεγάλωσε στις Κροκεές όπου και τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Πήγε στο γυμνάσιο στο Γύθειο και μετά έφυγε για την Αθήνα όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του.

Το 1934 παντρεύτηκε την Πίτσα Αποστολίδου με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κώστα και την Τζένη.

Πολέμησε στην Αλβανία και στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Αντίσταση. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε. Όταν επέστρεψε, μετά τη μεταπολίτευση, εγκαταστάθηκε σχεδόν μόνιμα στις Κροκεές.

Τη δεκαετία του ’80 έφτιαξε ένα μικρό σπιτάκι στην Πλούμιτσα όπου κι έγραψε πολλά από τα έργα του αγναντεύοντας τον Ταΰγετο.

Εξέδωσε περισσότερες από 15 ποιητικές συλλογές και αρκετά πεζά έργα. Στα έργα του εξυμνεί όσο λίγοι την αγάπη, την ειρήνη, τον ανθρωπισμό και το ελληνικό πνεύμα. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων, τρεις φορές με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Ποίησης, καθώς και με το Αριστείο Γραμμάτων από την Ακαδημία Αθηνών (1982), της οποίας έγινε μέλος το 1989.

Την Κυριακή 4 Αυγούστου 1991, το πρωί, ο ποιητής άφησε την τελευταία του πνοή στην αγαπημένη του Πλούμιτσα. Ετάφη στο Α΄ νεκροταφείο της Αθήνας.

Δεκαεννέα χρόνια μετά το θάνατο του τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Πλούμιτσα και τοποθετήθηκαν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, για να εκπληρωθεί η εκπεφρασμένη επιθυμία του για αιώνια ανάπαυση στον τόπο που αποτελούσε το φάρο της ζωής του και τη ρίζα της πνευματικής του δημιουργίας.

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ

Κατεβαίνοντας στη σιγή των αιώνων (1933), Εικόνες από το ηλιοβασίλεμα (1939), Η ηρωική συμφωνία (1944), Η παραμυθένια πολιτεία (1947), Το βιβλίο της Μαργαρίτας (1949), Ο Ταΰγετος και η σιωπή (1949), Δύο άνθρωποι μιλούν για την ειρήνη του κόσμου (1949), Στον Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ (1954), Η μητέρα μου στην εκκλησία (1957), Βασιλική Δρυς (1958), Ο ένας από τους δύο κόσμους (1958), Το βάθος του κόσμου (1961), Εκλογή (1966), Οδύνη (1969), Οδοιπορία (1972), Διαμαρτυρία (1974), Το Απογευματινό Ηλιοτρόπιο (1976), Ο Προμηθέας ή το παιχνίδι μιας μέρας (1979), Λειτουργία κάτω απ’ την Ακρόπολη (1981), Τα ποιήματα (1981), Ο διακεκριμένος πλανήτης (1983), Συνάντηση με τη θάλασσα (1991).

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος τιμήθηκε με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία, ενώ προτάθηκε ως υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ στην ποίηση.

ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΛΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΩΡΩΠΟΥ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΕΛΛΗΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ.

2 ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Οι παρακάτω ενδιαφέρουσες φωτογραφίες ανήκουν στην τοπική ιστορία του Αυλώνα. Η σχέση τους είναι ότι η πρώτη έχει ληφθεί μπροστά από ένα σημαντικό κτίριο που πλέον δεν υπάρχει ενώ η δεύτερη έχει ληφθεί λόγω των εγκαινίων του κτιρίου που αντικατέστησε αυτό που δεν υπάρχει πλέον. Συγκεκριμένα η πρώτη φωτογραφία έχει τραβηχτεί έξω από το παλιό Δημοτικό Σχολείο Αυλώνα, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1936 για να κτισθεί με δαπάνες της Λουκίας Ζυγομαλά ο Ναός των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου και η δεύτερη είναι από τα εγκαίνια του παραπάνω Ναού στις 17-4-1938.

Την πρώτη φωτογραφία μας παραχώρησε το μέλος του Συλλόγου μας Φάνης Λιάτης και είναι οικογενειακό του κειμήλιο αφού σε αυτήν εικονίζεται ο προπάππος του Κων/νος Θ.Λιάτης . Η φωτογραφία έχει ληφθεί στις 1-6-1927 και εικονίζει τον πρόγονό του και άλλους συγκεντρωμένους Αυλωνίτες στην είσοδο του παλιού Δημοτικού Σχολείου Αυλώνα. Ο πρόγονος του Φάνη Λιάτη έχει σημειωθεί από την εποχή εκείνη με ένα σταυρό προφανώς από τον ίδιο τον πρώτο κάτοχο της φωτογραφίας επειδή τα πρόσωπα είναι πολλά. Στη μέση της φωτογραφίας με το άσπρο κουστούμι και το ψάθινο καπέλλο εικονίζεται ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Λουκάς Ρούφος ανάμεσα σε φουστανελλοφόρους νεαρούς τότε Αυλωνίτες. Η φωτογραφία ασφαλώς λήφθηκε ως αναμνηστική από την επίσκεψη του Υπουργού στον Αυλώνα όταν Πρόεδρος της Κοινότητας ήταν ο Κων/νος Θ. Λιάτης (1925-1927).

Η δεύτερη ιστορική φωτογραφία είναι από την ημέρα των εγκαινίων του Ναού των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου στις 17-4-1938. Ανήκει στην κα Ντίνα Παπαθεοδώρου-Κοροβέση, η οποία και μας την παραχώρησε και σχολιάσθηκε από τον αδελφό της κο Γιώργο Παπαθεοδώρου τ.Δήμαρχο Αυλώνα με πρωτοβουλία του μέλους του Συλλόγου μας Τάκη Νάνου. Στη φωτογραφία πλην άλλων εικονίζονται η ευεργέτης Λουκία Ζυγομαλά και πολλά μέλη της οικογένειας Παπαθεοδώρου. Από αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται οι παρακάτω:

1. Ηρακλής Ε.Παπαθεοδώρου

2.............

3. Αικατερίνη συζ. Ευαγ. Παπαθεοδώρου

4. Θεόδωρος Ευαγ. Παπαθεοδώρου

5.Ευάγγελος Θ.Παπαθεοδώρου (πίσω από τη Λ.Ζυγομαλά)

6. Λουκία Ζυγομαλά

7. Ιωάννης Μακρής, δικηγόρος

8. Δημήτριος Παπακωνσταντίνου, δημοδιδάσκαλος

9.....σύζυγος του Ι. Μακρή

10. Λεωνίδας Κόσμος, γιατρός στον Αυλώνα

11. Γεώργιος Ευαγ. Παπαθεοδώρου

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ-27/10/2012

Το Σαββάτο 27 Οκτωβρίου 2012 στις 11.00 το πρωϊ, έγιναν τα εγκαίνια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αυλώνα-Δημήτριος Λιάκουρης στο κτίριο που ο αείμνηστος Αυλωνίτης άφησε με κληροδότημά του στη σημερινή Κοινότητα Αυλώνα και με σκοπό σε αυτό να εγκατασταθεί Δημοτική Βιβλιοθήκη όπως και έγινε. Η εκδήλωση άρχισε με την εισαγωγική ομιλία της Υπεύθυνης της Βιβλιοθήκης κας Μαίρης Σαμπάνη αφού πρώτα διαβάστηκαν χαιριτισμός και ευχές που απηύθυνε η σύζυγος του δωρητή κα Αύρα Λιάκουρη, η οποία διαμένει μόνιμα στην Καβάλα και δεν κατόρθωσε λόγω προβλημάτων υγείας να παρευρίσκεται στα εγκαίνια. Τον χαιρετισμό και τις ευχές μετέφερε η σύζυγος του δωρητή μέσω της συγγενούς της και ανηψιάς του Δημητρίου Λιάκουρη, κας Μάγδας Μηνά, η οποία παρέστη στα εγκαίνια με τον σύζυγός της κο Νίκο Ιμβριώτη. Η εισαγωγική ομιλία της Υπεύθυνης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης είναι η παρακάτω:

Σεβαστοί πατέρες Αθανάσιε και Χρήστο, κε Δήμαρχε Ωρωπού, κε Αντιδήμαρχε, κε Πρόεδρε του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα, κες και κοι δημοτικοί σύμβουλοι, κυρία και κύριοι μέλη του Τοπικού Συμβουλίου, κε Λυκειάρχη, κα Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου, κες και κοι των τοπικών και υπερτοπικών συλλόγων, αγαπητοί Αυλωνίτες και Αυλωνίτισες σας καλημερίζουμε και σας καλωσορίζουμε στον ωραίο αυτό χώρο, στη νέα ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΑΥΛΩΝΑ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΑΚΟΥΡΗΣ.
Όλοι όσοι βρισκόμαστε  εδώ είμαστε ιδιαίτερα συγκινημένοι σήμερα, που μπορούμε πλέον να εγκαινιάσουμε  την Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Είναι η  πρώτη Δημόσια βιβλιοθήκη που  δημιουργήθηκε ποτέ στην Κοινότητά  μας και αποτελεί έργο που με πολύ αγάπη, φροντίδα και προσωπική εργασία  επιτελέσαμε, εμείς οι κάτοικοι του  Αυλώνα, με τη βοήθεια και την  αμέριστη συμπαράσταση του Τοπικού  Κοινοτικού συμβουλίου.

Όλα ξεκίνησαν από την  απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα, κατόπιν προσυνεννόησης και με τη συμπαράσταση των κατοίκων καθώς και του Συλλόγου μας, στον οποίο ανατέθηκε η συλλειτουργία και ο εξοπλισμός του χώρου,  για την σύσταση επιτέλους της Βιβλιοθήκης. Μίας βιβλιοθήκης που θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις πνευματικές αναζητήσεις των Αυλωνιτών, να καλλιεργήσει την αγάπη για το βιβλίο και την φιλαναγνωσία, να είναι το επίκεντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων και να υποστηρίξει το έργο της εκπαιδευτικής μας κοινότητας.
Αυτή την διαπίστωση την είχε ήδη κάνει ο αείμνηστος συντοπίτης μας και εκλεκτός επιστήμονας Δημήτριος Λιάκουρης, ο οποίος με σχετική διαθήκη, δώρησε μετά θάνατον, ήδη από το 2003, το οίκημα το οποίο εγκαινιάζεται σήμερα και το οποίο αποτελούσε την πατρική του οικία, κληροδοτώντας το στον τότε Δήμο και σημερινή Κοινότητα Αυλώνα με αποκλειστικό σκοπό την δημιουργία και λειτουργία Δημοτικής Βιβλιοθήκης στη σημερινή μορφή του κτιρίου και των εγκαταστάσεών του.
Για τον εξοπλισμό και  τη σύσταση της Βιβλιοθήκης η  επιβάρυνση του Δημοσίου κορβονά ήταν μηδαμινή αφού το έργο περατώθηκε με χρήματα, δωρεές ιδιωτικές και πολλή εθελοντική εργασία, πράξεις που αποδεικνύουν ότι η θέληση, η συλλογική προσπάθεια και δράση υπερνικούν την έλλειψη χρημάτων. Την εθελοντική ομάδα που εργάσθηκε για τη Βιβλιοθήκη στελέχωσαν οι παρακάτω συντοπίτες μας:

Ιωάννα Σιδέρη, Αρχοντία Τατίδου, Αμαλία Νάνου, Σοφία Πάντου, Ντίνα Φίστη, Ελένη Χούσου, Σοφία Βόγγλη, Ολύμπιος Δαφέρμος, Νίκος Οικονομίδης, Σοφία Κατσίλα, Αναστασία Σαμπάνη, Ναυσικά Μίχα, Ντίνα Πέτρου, Ιωάννα Λέκκα, Ασημούλα Λέκκα και η ομιλούσα.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό  γεγονός τα εγκαίνια αυτά;
Η αξία του ποιοτικού  βιβλίου που προάγει την πνευματική, ηθική και ψυχική υπόσταση του  ανθρώπου δηλώνει ότι το βιβλίο είναι πολιτισμός .Η αδιαμφισβήτητη δύναμη του λόγου έρχεται σε αντίθεση με τη συχνή υπερεκτίμηση της εικόνας. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ότι «μια εικόνα αξίζει όσες χίλιες λέξεις»; Κι όμως ποια εικόνα μπορεί να εκφράσει τη δύναμη ψυχής του πατριωτικού ΟΧΙ ή το μεγαλείο του ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ;
Ο λόγος  είναι φανέρωση και αισθητοποίηση  των σκιρτημάτων της ψυχής  και του πνεύματος. Με τον γραπτό λόγο τα φανερώματα αυτά γίνονται μνημεία  φωτεινά και οδοδείκτες στην πορεία του πολιτισμού και του πνεύματος.
Έτσι το βιβλίο παραμένει  διαχρονική αξία, πολιτισμός. Προσφέρει «λογισμό και όνειρο» κατά τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό.
Οι προγονοί μας, που είχαν κατανοήσει την αξία των βιβλίων, είναι οι πρώτοι που  δημιούργησαν δημόσιες βιβλιοθήκες. Από  την εποχή του Πεισίστρατου η  Αθήνα είχε βιβλιοθήκη που περιείχε μεταξύ άλλων και τα έπη του  Ομήρου. Αλλά και στις άλλες πόλεις οι ναοί και τα γυμνάσια είχαν τις  δικές τους συλλογές βιβλίων. Επί  των διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου σημειώθηκε η μεγάλη εξέλιξη. Ιδρύθηκαν οι περιώνυμες βιβλιοθήκες της Περγάμου και  της Αλεξάνδρειας. Παρήλθαν έκτοτε χιλιάδες χρόνια για να ιδρύσουν οι σύγχρονοι ανεπτυγμένοι λαοί εθνικές  και επιστημονικές βιβλιοθήκες.
«Πάντα φανταζόμουνα ότι  ο Παράδεισος θα είναι ένα είδος  βιβλιοθήκης» είπε ο Χορχέ Λούις Μπόρχες, απ΄τους σημαντικότερους λογοτέχνες του 20ου αιώνα.
Κάθε βιβλιοθήκη φιλοδοξεί να αποτελέσει τον θεματοφύλακα της γραπτής  πνευματικής περιουσίας και να είναι η κιβωτός της  πορείας της ανθρώπινης σκέψης και ιστορίας. Μα ο κύριος στόχος είναι αυτός ο πλούτος να γίνει κοινό αγαθό για όλη την τοπική κοινωνία.
O Aυλώνας , πρωτοπόρος σε πνευματικές αναζητήσεις και ανησυχίες, δεν μπορούσε να υστερήσει. Είναι βέβαιο ότι οι συμπολίτες μας είναι το αναγνωστικό κοινό που κάθε βιβλιοθήκη θα ήθελε να έχει, αφού οι Αυλωνίτες είναι φιλογράμματοι, και αυτό φαίνεται από την πλειάδα επιστημόνων, καλλιτεχνών, συγγραφέων και διανοούμενων που γέννησε ο τόπος μας.
Στη βιβλιοθήκη μας, που δημιουργήθηκε  με βάση την ιδιωτική συλλογή επιστημονικών  συγγραμμάτων του δωρητή της, μπορείτε να δείτε και άλλες  δωρεές βιβλίων. Ανάμεσά τους κλασσικοί Έλληνες  και ξένοι λογοτέχνες, ιστορικοί, λόγιοι, συγγραφείς παιδικών βιβλίων, ποιητές αλλά και ντόπιοι συγγραφείς που ξεχωρίζουν. Επίσης ήδη βρισκόμαστε στη διαδικασία ένταξης μας ως μέλος, στη μη κερδοσκοπική εταιρεία future library (βιβλιοθήκη του μέλλοντος), που με δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» υλοποιεί πρόγραμμα ανάπτυξης δικτύου Δημοτικών Βιβλιοθηκών μέσω συγκεκριμένων δράσεων (δωρεές βιβλίων, διαδανεισμός, κινητές βιβλιοθήκες,…..) Μόλις ολοκληρωθεί η ένταξή, με τη βοήθεια και του Διαδικτύου που η Κοινότητα Αυλώνα υποσχέθηκε να εγκαταστήσει στο χώρο, οι δυνατότητές μας για δανεισμό βιβλίων θα είναι πολύ μεγαλύτερες, αφού θα έχουμε πρόσβαση σε πολλές ακόμη βιβλιοθήκες.
Πρόσφατα η Δημοτική μας  Βιβλιοθήκη που έχει γίνει ήδη  γνωστή και έξω από τα όρια της  τοπικής μας κοινωνίας, δέχθηκε 2 σημαντικές δωρεές. Της κας Ελένης Βαρνάβα από το Καπανδρίτι και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αμαρουσίου, δωρεές για τις οποίες ευχαριστούμε θερμά τους δωρητές.
Η νέα Δημοτική  Βιβλιοθήκη, που σήμερα εγκαινιάζεται από τον κο Δήμαρχο Ωρωπού, τον κο Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα κι από όλους εμάς τους κατοίκους, φιλοδοξεί  και πρέπει να είναι ο Πνευματικός Φάρος της πόλεως, προσιτή και ανοικτή σε όλους, στους μαθητές, στους φοιτητές, στους εκπαιδευτικούς, στους ερευνητές και στους επιστήμονες, στο κοινό που διψάει για γνώση και αλήθεια.
Η βιβλιοθήκη μας επίσης φιλοδοξεί  να γίνει κέντρο διάδοσης και παραγωγής  πολιτισμού, τον οποίο θα προβάλλει  με εκθέσεις, εκδόσεις, διαλέξεις, μουσικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές και άλλα πολιτιστικά γεγονότα.
Μέσα στον ασφυκτικό κλοιό  της κρίσης η βιβλιοθήκη καλείται να παίξει ένα νέο και ουσιαστικά παρεμβατικό ρόλο , να νιώσουμε όλοι μας ότι το Πνευματικό αυτό Ίδρυμα είναι μια νέα υποστηρικτική  κοινωνική  δύναμη, ως φορέας αξιών και γνώσεων.
Σ’ αυτόν τον ωραίο  δρόμο θέλουμε να είμαστε όλοι μαζί συνοδοιπόροι ,γι αυτό σαν αρχή, σας καλούμε να πλαισιώσετε την δανειστική βιβλιοθήκη, να γίνετε μέλη της, μέτοχοι και κοινωνοί της νέας  προσπάθειάς μας για πνευματική ανάταση.

Aκολούθησαν σύντομοι χαιρετισμοί του Δημάρχου Ωρωπού κου Γιάννη Οικονομάκου και του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα κου Άρη Πάντου και στη συνέχεια ο Κώστας Λιάκουρης, μουσικοσυνθέτης, συγγραφέας και καλλιτεχνικός Δντής του Συλλόγου μας αναφέρθηκε  με πολλή συγκίνηση στη προσωπικότητα και την ζωή του αείμνηστου Δημήτρη Λιάκουρη, κάνοντας γνωστές στους παρευρισκόμενους πολλές πτυχές της ζωής του λαμπρού επιστήμονα και ανθρώπου, ο οποίος δώρησε το σπίτι του και πλέον πνευματικό φάρο πολιτισμού στον Αυλώνα, προκειμένου οι πολίτες και κυρίως οι νέοι τους οποίους υπεραγαπούσε, να καλλιεργούν μέσα από την γνώση που παρέχει  το βιβλίο, το πνεύμα και το χαρακτήρα τους.

Τον αγιασμό τέλεσαν οι πατέρας Αθανάσιος Χρυσούλας και Χρήστος Σύρμας και την κορδέλλα εγκαινίων έκοψαν ο Δήμαρχος Ωρωπού κος Γιάννης Οικονομάκος και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κος Άρης Πάντος, παρουσία του Αντιδημάρχου Αυλώνα κου Γ.Παπαγιάννη, των Δημοτικών Συμβούλων Αυλώνα, πολλών συμβούλων του Δήμου Ωρωπού καθώς και των μελών του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα.

Ακολούθησε μικρή δεξίωση με εδέσματα που είχαν ετοιμάσει τα μέλη του Συλλόγου μας και η εκδήλωση τελείωσε με ευχές για την καλορίζικη λειτουργία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης ως κέντρου πολιτισμού τόσο της Κοινότητας Αυλώνα όσο και του Δήμου Ωρωπού.

Στην εκδήλωση παρέστησαν πολλοί Αυλωνίτες, φορείς και εκπρόσωποι τους οποίους η Υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης προσφώνησε στην ομιλία της ευχαριστώντας όλους όσους παρέστησαν στα εγκαίνια ενός ακόμη κέντρου πολιτισμού στον Αυλώνα.

Την λειτουργία της Βιβλιοθήκης έχουν αναλάβει από κοινού η Δημοτική Κοινότητα Αυλώνα στην οποία ανήκει το κληροδότημα και ο Σύλλογός μας που μερίμνησε για τον εξοπλισμό της.

Η Βιβλιοθήκη σε πρώτη φάση θα είναι ανοικτή κάθε Δευτέρα και Τετάρτη και ώρες 4-6 το απόγευμα και θα λειτουργεί ως Δανειστική.

Ο αείμνηστος δωρητής Δημήτριος Λιάκουρης

Δημοτική Βιβλιοθήκη Αυλώνα-Δημήτριος Λιάκουρης. Εγκαινιάσθηκε την 27/10/2012

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ-10/11/2012

Η Λέσχη Ανάγνωσης Βιβλίου του Συλλόγου μας αρχίζει τις αναγνώσεις της για το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013 το Σαββάτο 10 Νοεμβρίου 2012. Η υπεύθυνη της Λέσχης κα Αμαλία Νάνου μας ενημερώνει ότι η πρώτη Λέσχη της φετινής περιόδου θα γίνει την παραπάνω ημερομηνία στις 6-8  το απόγευμα στο καφέ Αφθονιάδη και το βιβλίο που θα αναπτυχθεί είναι "Ο αναγνώστης του Σαββατοκύριακου" του γνωστού συγγραφέα Δημήτρη Φύσσα από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ. Καλούνται τα μέλη και οι φίλοι του Συλλόγου να συμμετέχουν στην ανάγνωση του πολύ σημαντικού σε μηνύματα βιβλίου του συγγραφέα, την παραπάνω μέρα και ώρα καθώς και να προτείνουν τον προγραμματισμό των επόμενων θεμάτων των Λεσχών Ανάγνωσης.

Ο συγγραφέας

Ο Δημήτρης Φύσσας είναι πτυχιούχος Νεοελληνικής Φιλολογίας και Πολιτικών Επιστημών. Σήμερα ασχολείται με ιδιαίτερα μαθήματα Γλώσσας-Λογοτεχνίας, εταιρική και πολιτική επικοινωνία/κειμενογραφία, επιμέλεια κειμένων, λεξικογραφία, βιβλιοπαρουσίαση, αθηναιογραφία. Συνεργάζεται με τις εφημερίδες “Athens Voice” και “Athens Review of Books”. Μερικά από τα βιβλία του είναι «Η γενιά του Πολυτεχνείου», «Ένα βιογραφικό λεξικό», «Αγύριστο κεφάλι» (διηγήματα, Εστία 2004) κ.ά.

Το βιβλίο

«Ζητείται άτομο με καλή φωνή και άρθρωση, για ανάγνωση λογοτεχνίας κοντά στην Κηφισιά. Αποκλείονται οι ηθοποιοί και κάθε είδους επαγγελματίες…».

Αυτή η μάλλον ασυνήθιστη αγγελία τράβηξε την προσοχή της ηρωίδας Βάλιας Σουρμελή, η οποία απογοητευμένη από τη δουλειά της στον ιδιωτικό τομέα και από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, βρίσκει καταφύγιο ως αναγνώστρια λογοτεχνίας στη βίλα «Νούφαρο» της Λόρας Μπραΐμη, μιας καλλιεργημένης μεσήλικης αστής που έχει χάσει την όρασή της πριν από λίγο καιρό σε ένα δυστύχημα στο μετρό του Λονδίνου. Η Βάλια στην αρχή πηγαίνει τα απογεύματα στη βίλα και διαβάζει μεγαλόφωνα στη Λόρα λογοτεχνικά βιβλία που η ίδια της υποδεικνύει. Αργότερα, παραιτείται από τη δουλειά της στον ιδιωτικό τομέα και πηγαίνει στη βίλα όλη την ημέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή βράδυ. Η Λόρα τη μυεί στη λογοτεχνία και η ζωή της Βάλιας αλλάζει ριζικά καθώς ανακαλύπτει τον κόσμο της ανάγνωσης και του βιβλίου και νιώθει ότι η σκέψη της διευρύνεται και αποκτά άλλες διαστάσεις, προσφέροντας ποιότητα στη ζωή της και κάνοντάς την να βρει στόχους και νόημα στην ύπαρξή της. Ταυτόχρονα αναπτύσσει στενή σχέση με τη Λόρα και όσους την υπηρετούν στη βίλα, με τους οποίους συζητά κάθε φορά τα υπό ανάγνωση βιβλία και τα μηνύματα που απορρέουν από αυτά. Παρατίθενται αποσπάσματα από τον Βαλτινό, τον Καβάφη, τον Καμί, τον Καρυωτάκη, τον Μοπασάν, τον Ροΐδη, τον Σάμπατο, τον Σπίνραντ, τον Τσάντλερ, τον Χατζή, τον Σολωμό.

Ωστόσο η Βάλια στην πορεία ανακαλύπτει ότι υπάρχει και άλλος αναγνώστης που επισκέπτεται τη βίλα μόνο τα Σαββατοκύριακα και προσπαθεί να έρθει σε επικοινωνία μαζί του για να διαλευκάνει το μυστήριο αυτό. Όταν της αποκαλύπτονται τα μυστικά της βίλας αναθεωρεί κάποιες σκέψεις της και παίρνει νέες αποφάσεις στη ζωή της.

Το μυθιστόρημα αυτό έχει ως θέμα του τη λογοτεχνία και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η κύρια πρωταγωνίστριά του. Μας μυεί στην αγάπη προς τη λογοτεχνία μέσω της πρωτότυπης ιστορίας της ηρωίδας, για την οποία η λογοτεχνία αποτέλεσε καθοριστικό σταθμό στη ζωή της. Επίσης, θίγεται το θέμα της ποιότητας και του απρόβλεπτου των ανθρώπινων σχέσεων. Ο συγγραφέας, ο οποίος αρκετές φορές κάνει αισθητή την παρουσία του μέσα στο μυθιστόρημα παραθέτοντας κάποιες σκέψεις του, εξυμνεί το μεγαλείο της λογοτεχνίας σε άρτια γλώσσα που ρέει αβίαστα και μας παρασύρει μαζί με την ιστορία της ηρωίδας σε θέματα και ζητήματα που απασχολούν όλους μας. Το μυθιστόρημα αυτό, παρά τη μικρή έκτασή του, είναι μεστό από ιδέες και νοήματα που δίνουν την ανάλογη βαρύτητα στην ποιότητά του. Με επιδέξια αριστοτεχνικό τρόπο ο συγγραφέας αφηγείται τα γεγονότα που προκαλούν αγωνία στους αναγνώστες όσον αφορά την πορεία που θα λάβουν. Ένα από τα πολλά μηνύματα που απορρέουν θα μπορούσε να είναι ότι η λογοτεχνία ομορφαίνει τη ζωή μας και η ιστορία της ζωή μας αντίστοιχα μπορεί να αποτελέσει ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα.