ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΒΡΕΤΤΑΚΟ-24/11/2012

Το Σαββάτο 24 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 6 το απόγευμα η νεοσύστατη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αυλώνα (εγκαινιάστηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012) που υποστηρίζεται και συλλειτουργεί από τη Δημοτική Κοινότητα Αυλώνα και τον Σύλλογό μας, διοργανώνει την πρώτη της εκδήλωση-αφιέρωμα στον ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο.
Το αφιέρωμα γίνεται με την ευκαιρία συμπλήρωσης 100 ετών από τη γέννηση ενός από τους κορυφαίους Έλληνες λογοτέχνες στον οποίο το Υπουργείο Πολιτισμού έχει αφιερώσει το τρέχον έτος.

Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημοτικού Σχολείου Αυλώνα και θα περιλαμβάνει λόγο, μουσική και εικόνα μέσα από το δρώμενο του εικαστικού φωτογράφου Σαράντου Σακελλάκου, ο οποίος οπτικοποίησε και θα παρουσιάσει αυτοπροσώπως στην εκδήλωση το έργο του ποιητή "Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη".

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος γεννήθηκε την πρωτοχρονιά του 1912 στις Κροκεές Λακωνίας όπου η μητέρα του Ευγενία είχε μεταφερθεί από τον αγροτικό οικισμό Πλούμιτσα για να γεννήσει. Μεγάλωσε στις Κροκεές όπου και τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Πήγε στο γυμνάσιο στο Γύθειο και μετά έφυγε για την Αθήνα όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του.

Το 1934 παντρεύτηκε την Πίτσα Αποστολίδου με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κώστα και την Τζένη.

Πολέμησε στην Αλβανία και στη συνέχεια έλαβε μέρος στην Αντίσταση. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε. Όταν επέστρεψε, μετά τη μεταπολίτευση, εγκαταστάθηκε σχεδόν μόνιμα στις Κροκεές.

Τη δεκαετία του ’80 έφτιαξε ένα μικρό σπιτάκι στην Πλούμιτσα όπου κι έγραψε πολλά από τα έργα του αγναντεύοντας τον Ταΰγετο.

Εξέδωσε περισσότερες από 15 ποιητικές συλλογές και αρκετά πεζά έργα. Στα έργα του εξυμνεί όσο λίγοι την αγάπη, την ειρήνη, τον ανθρωπισμό και το ελληνικό πνεύμα. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων, τρεις φορές με το Πρώτο Κρατικό Βραβείο Ποίησης, καθώς και με το Αριστείο Γραμμάτων από την Ακαδημία Αθηνών (1982), της οποίας έγινε μέλος το 1989.

Την Κυριακή 4 Αυγούστου 1991, το πρωί, ο ποιητής άφησε την τελευταία του πνοή στην αγαπημένη του Πλούμιτσα. Ετάφη στο Α΄ νεκροταφείο της Αθήνας.

Δεκαεννέα χρόνια μετά το θάνατο του τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Πλούμιτσα και τοποθετήθηκαν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, για να εκπληρωθεί η εκπεφρασμένη επιθυμία του για αιώνια ανάπαυση στον τόπο που αποτελούσε το φάρο της ζωής του και τη ρίζα της πνευματικής του δημιουργίας.

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ

Κατεβαίνοντας στη σιγή των αιώνων (1933), Εικόνες από το ηλιοβασίλεμα (1939), Η ηρωική συμφωνία (1944), Η παραμυθένια πολιτεία (1947), Το βιβλίο της Μαργαρίτας (1949), Ο Ταΰγετος και η σιωπή (1949), Δύο άνθρωποι μιλούν για την ειρήνη του κόσμου (1949), Στον Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ (1954), Η μητέρα μου στην εκκλησία (1957), Βασιλική Δρυς (1958), Ο ένας από τους δύο κόσμους (1958), Το βάθος του κόσμου (1961), Εκλογή (1966), Οδύνη (1969), Οδοιπορία (1972), Διαμαρτυρία (1974), Το Απογευματινό Ηλιοτρόπιο (1976), Ο Προμηθέας ή το παιχνίδι μιας μέρας (1979), Λειτουργία κάτω απ’ την Ακρόπολη (1981), Τα ποιήματα (1981), Ο διακεκριμένος πλανήτης (1983), Συνάντηση με τη θάλασσα (1991).

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος τιμήθηκε με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία, ενώ προτάθηκε ως υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ στην ποίηση.

ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΛΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΩΡΩΠΟΥ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΕΛΛΗΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ.

2 ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Οι παρακάτω ενδιαφέρουσες φωτογραφίες ανήκουν στην τοπική ιστορία του Αυλώνα. Η σχέση τους είναι ότι η πρώτη έχει ληφθεί μπροστά από ένα σημαντικό κτίριο που πλέον δεν υπάρχει ενώ η δεύτερη έχει ληφθεί λόγω των εγκαινίων του κτιρίου που αντικατέστησε αυτό που δεν υπάρχει πλέον. Συγκεκριμένα η πρώτη φωτογραφία έχει τραβηχτεί έξω από το παλιό Δημοτικό Σχολείο Αυλώνα, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1936 για να κτισθεί με δαπάνες της Λουκίας Ζυγομαλά ο Ναός των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου και η δεύτερη είναι από τα εγκαίνια του παραπάνω Ναού στις 17-4-1938.

Την πρώτη φωτογραφία μας παραχώρησε το μέλος του Συλλόγου μας Φάνης Λιάτης και είναι οικογενειακό του κειμήλιο αφού σε αυτήν εικονίζεται ο προπάππος του Κων/νος Θ.Λιάτης . Η φωτογραφία έχει ληφθεί στις 1-6-1927 και εικονίζει τον πρόγονό του και άλλους συγκεντρωμένους Αυλωνίτες στην είσοδο του παλιού Δημοτικού Σχολείου Αυλώνα. Ο πρόγονος του Φάνη Λιάτη έχει σημειωθεί από την εποχή εκείνη με ένα σταυρό προφανώς από τον ίδιο τον πρώτο κάτοχο της φωτογραφίας επειδή τα πρόσωπα είναι πολλά. Στη μέση της φωτογραφίας με το άσπρο κουστούμι και το ψάθινο καπέλλο εικονίζεται ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Λουκάς Ρούφος ανάμεσα σε φουστανελλοφόρους νεαρούς τότε Αυλωνίτες. Η φωτογραφία ασφαλώς λήφθηκε ως αναμνηστική από την επίσκεψη του Υπουργού στον Αυλώνα όταν Πρόεδρος της Κοινότητας ήταν ο Κων/νος Θ. Λιάτης (1925-1927).

Η δεύτερη ιστορική φωτογραφία είναι από την ημέρα των εγκαινίων του Ναού των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου στις 17-4-1938. Ανήκει στην κα Ντίνα Παπαθεοδώρου-Κοροβέση, η οποία και μας την παραχώρησε και σχολιάσθηκε από τον αδελφό της κο Γιώργο Παπαθεοδώρου τ.Δήμαρχο Αυλώνα με πρωτοβουλία του μέλους του Συλλόγου μας Τάκη Νάνου. Στη φωτογραφία πλην άλλων εικονίζονται η ευεργέτης Λουκία Ζυγομαλά και πολλά μέλη της οικογένειας Παπαθεοδώρου. Από αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται οι παρακάτω:

1. Ηρακλής Ε.Παπαθεοδώρου

2.............

3. Αικατερίνη συζ. Ευαγ. Παπαθεοδώρου

4. Θεόδωρος Ευαγ. Παπαθεοδώρου

5.Ευάγγελος Θ.Παπαθεοδώρου (πίσω από τη Λ.Ζυγομαλά)

6. Λουκία Ζυγομαλά

7. Ιωάννης Μακρής, δικηγόρος

8. Δημήτριος Παπακωνσταντίνου, δημοδιδάσκαλος

9.....σύζυγος του Ι. Μακρή

10. Λεωνίδας Κόσμος, γιατρός στον Αυλώνα

11. Γεώργιος Ευαγ. Παπαθεοδώρου

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ-27/10/2012

Το Σαββάτο 27 Οκτωβρίου 2012 στις 11.00 το πρωϊ, έγιναν τα εγκαίνια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αυλώνα-Δημήτριος Λιάκουρης στο κτίριο που ο αείμνηστος Αυλωνίτης άφησε με κληροδότημά του στη σημερινή Κοινότητα Αυλώνα και με σκοπό σε αυτό να εγκατασταθεί Δημοτική Βιβλιοθήκη όπως και έγινε. Η εκδήλωση άρχισε με την εισαγωγική ομιλία της Υπεύθυνης της Βιβλιοθήκης κας Μαίρης Σαμπάνη αφού πρώτα διαβάστηκαν χαιριτισμός και ευχές που απηύθυνε η σύζυγος του δωρητή κα Αύρα Λιάκουρη, η οποία διαμένει μόνιμα στην Καβάλα και δεν κατόρθωσε λόγω προβλημάτων υγείας να παρευρίσκεται στα εγκαίνια. Τον χαιρετισμό και τις ευχές μετέφερε η σύζυγος του δωρητή μέσω της συγγενούς της και ανηψιάς του Δημητρίου Λιάκουρη, κας Μάγδας Μηνά, η οποία παρέστη στα εγκαίνια με τον σύζυγός της κο Νίκο Ιμβριώτη. Η εισαγωγική ομιλία της Υπεύθυνης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης είναι η παρακάτω:

Σεβαστοί πατέρες Αθανάσιε και Χρήστο, κε Δήμαρχε Ωρωπού, κε Αντιδήμαρχε, κε Πρόεδρε του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα, κες και κοι δημοτικοί σύμβουλοι, κυρία και κύριοι μέλη του Τοπικού Συμβουλίου, κε Λυκειάρχη, κα Διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου, κες και κοι των τοπικών και υπερτοπικών συλλόγων, αγαπητοί Αυλωνίτες και Αυλωνίτισες σας καλημερίζουμε και σας καλωσορίζουμε στον ωραίο αυτό χώρο, στη νέα ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ  ΑΥΛΩΝΑ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΛΙΑΚΟΥΡΗΣ.
Όλοι όσοι βρισκόμαστε  εδώ είμαστε ιδιαίτερα συγκινημένοι σήμερα, που μπορούμε πλέον να εγκαινιάσουμε  την Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Είναι η  πρώτη Δημόσια βιβλιοθήκη που  δημιουργήθηκε ποτέ στην Κοινότητά  μας και αποτελεί έργο που με πολύ αγάπη, φροντίδα και προσωπική εργασία  επιτελέσαμε, εμείς οι κάτοικοι του  Αυλώνα, με τη βοήθεια και την  αμέριστη συμπαράσταση του Τοπικού  Κοινοτικού συμβουλίου.

Όλα ξεκίνησαν από την  απόφαση του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα, κατόπιν προσυνεννόησης και με τη συμπαράσταση των κατοίκων καθώς και του Συλλόγου μας, στον οποίο ανατέθηκε η συλλειτουργία και ο εξοπλισμός του χώρου,  για την σύσταση επιτέλους της Βιβλιοθήκης. Μίας βιβλιοθήκης που θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις πνευματικές αναζητήσεις των Αυλωνιτών, να καλλιεργήσει την αγάπη για το βιβλίο και την φιλαναγνωσία, να είναι το επίκεντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων και να υποστηρίξει το έργο της εκπαιδευτικής μας κοινότητας.
Αυτή την διαπίστωση την είχε ήδη κάνει ο αείμνηστος συντοπίτης μας και εκλεκτός επιστήμονας Δημήτριος Λιάκουρης, ο οποίος με σχετική διαθήκη, δώρησε μετά θάνατον, ήδη από το 2003, το οίκημα το οποίο εγκαινιάζεται σήμερα και το οποίο αποτελούσε την πατρική του οικία, κληροδοτώντας το στον τότε Δήμο και σημερινή Κοινότητα Αυλώνα με αποκλειστικό σκοπό την δημιουργία και λειτουργία Δημοτικής Βιβλιοθήκης στη σημερινή μορφή του κτιρίου και των εγκαταστάσεών του.
Για τον εξοπλισμό και  τη σύσταση της Βιβλιοθήκης η  επιβάρυνση του Δημοσίου κορβονά ήταν μηδαμινή αφού το έργο περατώθηκε με χρήματα, δωρεές ιδιωτικές και πολλή εθελοντική εργασία, πράξεις που αποδεικνύουν ότι η θέληση, η συλλογική προσπάθεια και δράση υπερνικούν την έλλειψη χρημάτων. Την εθελοντική ομάδα που εργάσθηκε για τη Βιβλιοθήκη στελέχωσαν οι παρακάτω συντοπίτες μας:

Ιωάννα Σιδέρη, Αρχοντία Τατίδου, Αμαλία Νάνου, Σοφία Πάντου, Ντίνα Φίστη, Ελένη Χούσου, Σοφία Βόγγλη, Ολύμπιος Δαφέρμος, Νίκος Οικονομίδης, Σοφία Κατσίλα, Αναστασία Σαμπάνη, Ναυσικά Μίχα, Ντίνα Πέτρου, Ιωάννα Λέκκα, Ασημούλα Λέκκα και η ομιλούσα.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό  γεγονός τα εγκαίνια αυτά;
Η αξία του ποιοτικού  βιβλίου που προάγει την πνευματική, ηθική και ψυχική υπόσταση του  ανθρώπου δηλώνει ότι το βιβλίο είναι πολιτισμός .Η αδιαμφισβήτητη δύναμη του λόγου έρχεται σε αντίθεση με τη συχνή υπερεκτίμηση της εικόνας. Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ότι «μια εικόνα αξίζει όσες χίλιες λέξεις»; Κι όμως ποια εικόνα μπορεί να εκφράσει τη δύναμη ψυχής του πατριωτικού ΟΧΙ ή το μεγαλείο του ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ;
Ο λόγος  είναι φανέρωση και αισθητοποίηση  των σκιρτημάτων της ψυχής  και του πνεύματος. Με τον γραπτό λόγο τα φανερώματα αυτά γίνονται μνημεία  φωτεινά και οδοδείκτες στην πορεία του πολιτισμού και του πνεύματος.
Έτσι το βιβλίο παραμένει  διαχρονική αξία, πολιτισμός. Προσφέρει «λογισμό και όνειρο» κατά τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό.
Οι προγονοί μας, που είχαν κατανοήσει την αξία των βιβλίων, είναι οι πρώτοι που  δημιούργησαν δημόσιες βιβλιοθήκες. Από  την εποχή του Πεισίστρατου η  Αθήνα είχε βιβλιοθήκη που περιείχε μεταξύ άλλων και τα έπη του  Ομήρου. Αλλά και στις άλλες πόλεις οι ναοί και τα γυμνάσια είχαν τις  δικές τους συλλογές βιβλίων. Επί  των διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου σημειώθηκε η μεγάλη εξέλιξη. Ιδρύθηκαν οι περιώνυμες βιβλιοθήκες της Περγάμου και  της Αλεξάνδρειας. Παρήλθαν έκτοτε χιλιάδες χρόνια για να ιδρύσουν οι σύγχρονοι ανεπτυγμένοι λαοί εθνικές  και επιστημονικές βιβλιοθήκες.
«Πάντα φανταζόμουνα ότι  ο Παράδεισος θα είναι ένα είδος  βιβλιοθήκης» είπε ο Χορχέ Λούις Μπόρχες, απ΄τους σημαντικότερους λογοτέχνες του 20ου αιώνα.
Κάθε βιβλιοθήκη φιλοδοξεί να αποτελέσει τον θεματοφύλακα της γραπτής  πνευματικής περιουσίας και να είναι η κιβωτός της  πορείας της ανθρώπινης σκέψης και ιστορίας. Μα ο κύριος στόχος είναι αυτός ο πλούτος να γίνει κοινό αγαθό για όλη την τοπική κοινωνία.
O Aυλώνας , πρωτοπόρος σε πνευματικές αναζητήσεις και ανησυχίες, δεν μπορούσε να υστερήσει. Είναι βέβαιο ότι οι συμπολίτες μας είναι το αναγνωστικό κοινό που κάθε βιβλιοθήκη θα ήθελε να έχει, αφού οι Αυλωνίτες είναι φιλογράμματοι, και αυτό φαίνεται από την πλειάδα επιστημόνων, καλλιτεχνών, συγγραφέων και διανοούμενων που γέννησε ο τόπος μας.
Στη βιβλιοθήκη μας, που δημιουργήθηκε  με βάση την ιδιωτική συλλογή επιστημονικών  συγγραμμάτων του δωρητή της, μπορείτε να δείτε και άλλες  δωρεές βιβλίων. Ανάμεσά τους κλασσικοί Έλληνες  και ξένοι λογοτέχνες, ιστορικοί, λόγιοι, συγγραφείς παιδικών βιβλίων, ποιητές αλλά και ντόπιοι συγγραφείς που ξεχωρίζουν. Επίσης ήδη βρισκόμαστε στη διαδικασία ένταξης μας ως μέλος, στη μη κερδοσκοπική εταιρεία future library (βιβλιοθήκη του μέλλοντος), που με δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» υλοποιεί πρόγραμμα ανάπτυξης δικτύου Δημοτικών Βιβλιοθηκών μέσω συγκεκριμένων δράσεων (δωρεές βιβλίων, διαδανεισμός, κινητές βιβλιοθήκες,…..) Μόλις ολοκληρωθεί η ένταξή, με τη βοήθεια και του Διαδικτύου που η Κοινότητα Αυλώνα υποσχέθηκε να εγκαταστήσει στο χώρο, οι δυνατότητές μας για δανεισμό βιβλίων θα είναι πολύ μεγαλύτερες, αφού θα έχουμε πρόσβαση σε πολλές ακόμη βιβλιοθήκες.
Πρόσφατα η Δημοτική μας  Βιβλιοθήκη που έχει γίνει ήδη  γνωστή και έξω από τα όρια της  τοπικής μας κοινωνίας, δέχθηκε 2 σημαντικές δωρεές. Της κας Ελένης Βαρνάβα από το Καπανδρίτι και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αμαρουσίου, δωρεές για τις οποίες ευχαριστούμε θερμά τους δωρητές.
Η νέα Δημοτική  Βιβλιοθήκη, που σήμερα εγκαινιάζεται από τον κο Δήμαρχο Ωρωπού, τον κο Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα κι από όλους εμάς τους κατοίκους, φιλοδοξεί  και πρέπει να είναι ο Πνευματικός Φάρος της πόλεως, προσιτή και ανοικτή σε όλους, στους μαθητές, στους φοιτητές, στους εκπαιδευτικούς, στους ερευνητές και στους επιστήμονες, στο κοινό που διψάει για γνώση και αλήθεια.
Η βιβλιοθήκη μας επίσης φιλοδοξεί  να γίνει κέντρο διάδοσης και παραγωγής  πολιτισμού, τον οποίο θα προβάλλει  με εκθέσεις, εκδόσεις, διαλέξεις, μουσικές εκδηλώσεις, κινηματογραφικές προβολές και άλλα πολιτιστικά γεγονότα.
Μέσα στον ασφυκτικό κλοιό  της κρίσης η βιβλιοθήκη καλείται να παίξει ένα νέο και ουσιαστικά παρεμβατικό ρόλο , να νιώσουμε όλοι μας ότι το Πνευματικό αυτό Ίδρυμα είναι μια νέα υποστηρικτική  κοινωνική  δύναμη, ως φορέας αξιών και γνώσεων.
Σ’ αυτόν τον ωραίο  δρόμο θέλουμε να είμαστε όλοι μαζί συνοδοιπόροι ,γι αυτό σαν αρχή, σας καλούμε να πλαισιώσετε την δανειστική βιβλιοθήκη, να γίνετε μέλη της, μέτοχοι και κοινωνοί της νέας  προσπάθειάς μας για πνευματική ανάταση.

Aκολούθησαν σύντομοι χαιρετισμοί του Δημάρχου Ωρωπού κου Γιάννη Οικονομάκου και του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα κου Άρη Πάντου και στη συνέχεια ο Κώστας Λιάκουρης, μουσικοσυνθέτης, συγγραφέας και καλλιτεχνικός Δντής του Συλλόγου μας αναφέρθηκε  με πολλή συγκίνηση στη προσωπικότητα και την ζωή του αείμνηστου Δημήτρη Λιάκουρη, κάνοντας γνωστές στους παρευρισκόμενους πολλές πτυχές της ζωής του λαμπρού επιστήμονα και ανθρώπου, ο οποίος δώρησε το σπίτι του και πλέον πνευματικό φάρο πολιτισμού στον Αυλώνα, προκειμένου οι πολίτες και κυρίως οι νέοι τους οποίους υπεραγαπούσε, να καλλιεργούν μέσα από την γνώση που παρέχει  το βιβλίο, το πνεύμα και το χαρακτήρα τους.

Τον αγιασμό τέλεσαν οι πατέρας Αθανάσιος Χρυσούλας και Χρήστος Σύρμας και την κορδέλλα εγκαινίων έκοψαν ο Δήμαρχος Ωρωπού κος Γιάννης Οικονομάκος και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου κος Άρης Πάντος, παρουσία του Αντιδημάρχου Αυλώνα κου Γ.Παπαγιάννη, των Δημοτικών Συμβούλων Αυλώνα, πολλών συμβούλων του Δήμου Ωρωπού καθώς και των μελών του Τοπικού Συμβουλίου Αυλώνα.

Ακολούθησε μικρή δεξίωση με εδέσματα που είχαν ετοιμάσει τα μέλη του Συλλόγου μας και η εκδήλωση τελείωσε με ευχές για την καλορίζικη λειτουργία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης ως κέντρου πολιτισμού τόσο της Κοινότητας Αυλώνα όσο και του Δήμου Ωρωπού.

Στην εκδήλωση παρέστησαν πολλοί Αυλωνίτες, φορείς και εκπρόσωποι τους οποίους η Υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης προσφώνησε στην ομιλία της ευχαριστώντας όλους όσους παρέστησαν στα εγκαίνια ενός ακόμη κέντρου πολιτισμού στον Αυλώνα.

Την λειτουργία της Βιβλιοθήκης έχουν αναλάβει από κοινού η Δημοτική Κοινότητα Αυλώνα στην οποία ανήκει το κληροδότημα και ο Σύλλογός μας που μερίμνησε για τον εξοπλισμό της.

Η Βιβλιοθήκη σε πρώτη φάση θα είναι ανοικτή κάθε Δευτέρα και Τετάρτη και ώρες 4-6 το απόγευμα και θα λειτουργεί ως Δανειστική.

Ο αείμνηστος δωρητής Δημήτριος Λιάκουρης

Δημοτική Βιβλιοθήκη Αυλώνα-Δημήτριος Λιάκουρης. Εγκαινιάσθηκε την 27/10/2012

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ-10/11/2012

Η Λέσχη Ανάγνωσης Βιβλίου του Συλλόγου μας αρχίζει τις αναγνώσεις της για το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013 το Σαββάτο 10 Νοεμβρίου 2012. Η υπεύθυνη της Λέσχης κα Αμαλία Νάνου μας ενημερώνει ότι η πρώτη Λέσχη της φετινής περιόδου θα γίνει την παραπάνω ημερομηνία στις 6-8  το απόγευμα στο καφέ Αφθονιάδη και το βιβλίο που θα αναπτυχθεί είναι "Ο αναγνώστης του Σαββατοκύριακου" του γνωστού συγγραφέα Δημήτρη Φύσσα από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ. Καλούνται τα μέλη και οι φίλοι του Συλλόγου να συμμετέχουν στην ανάγνωση του πολύ σημαντικού σε μηνύματα βιβλίου του συγγραφέα, την παραπάνω μέρα και ώρα καθώς και να προτείνουν τον προγραμματισμό των επόμενων θεμάτων των Λεσχών Ανάγνωσης.

Ο συγγραφέας

Ο Δημήτρης Φύσσας είναι πτυχιούχος Νεοελληνικής Φιλολογίας και Πολιτικών Επιστημών. Σήμερα ασχολείται με ιδιαίτερα μαθήματα Γλώσσας-Λογοτεχνίας, εταιρική και πολιτική επικοινωνία/κειμενογραφία, επιμέλεια κειμένων, λεξικογραφία, βιβλιοπαρουσίαση, αθηναιογραφία. Συνεργάζεται με τις εφημερίδες “Athens Voice” και “Athens Review of Books”. Μερικά από τα βιβλία του είναι «Η γενιά του Πολυτεχνείου», «Ένα βιογραφικό λεξικό», «Αγύριστο κεφάλι» (διηγήματα, Εστία 2004) κ.ά.

Το βιβλίο

«Ζητείται άτομο με καλή φωνή και άρθρωση, για ανάγνωση λογοτεχνίας κοντά στην Κηφισιά. Αποκλείονται οι ηθοποιοί και κάθε είδους επαγγελματίες…».

Αυτή η μάλλον ασυνήθιστη αγγελία τράβηξε την προσοχή της ηρωίδας Βάλιας Σουρμελή, η οποία απογοητευμένη από τη δουλειά της στον ιδιωτικό τομέα και από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, βρίσκει καταφύγιο ως αναγνώστρια λογοτεχνίας στη βίλα «Νούφαρο» της Λόρας Μπραΐμη, μιας καλλιεργημένης μεσήλικης αστής που έχει χάσει την όρασή της πριν από λίγο καιρό σε ένα δυστύχημα στο μετρό του Λονδίνου. Η Βάλια στην αρχή πηγαίνει τα απογεύματα στη βίλα και διαβάζει μεγαλόφωνα στη Λόρα λογοτεχνικά βιβλία που η ίδια της υποδεικνύει. Αργότερα, παραιτείται από τη δουλειά της στον ιδιωτικό τομέα και πηγαίνει στη βίλα όλη την ημέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή βράδυ. Η Λόρα τη μυεί στη λογοτεχνία και η ζωή της Βάλιας αλλάζει ριζικά καθώς ανακαλύπτει τον κόσμο της ανάγνωσης και του βιβλίου και νιώθει ότι η σκέψη της διευρύνεται και αποκτά άλλες διαστάσεις, προσφέροντας ποιότητα στη ζωή της και κάνοντάς την να βρει στόχους και νόημα στην ύπαρξή της. Ταυτόχρονα αναπτύσσει στενή σχέση με τη Λόρα και όσους την υπηρετούν στη βίλα, με τους οποίους συζητά κάθε φορά τα υπό ανάγνωση βιβλία και τα μηνύματα που απορρέουν από αυτά. Παρατίθενται αποσπάσματα από τον Βαλτινό, τον Καβάφη, τον Καμί, τον Καρυωτάκη, τον Μοπασάν, τον Ροΐδη, τον Σάμπατο, τον Σπίνραντ, τον Τσάντλερ, τον Χατζή, τον Σολωμό.

Ωστόσο η Βάλια στην πορεία ανακαλύπτει ότι υπάρχει και άλλος αναγνώστης που επισκέπτεται τη βίλα μόνο τα Σαββατοκύριακα και προσπαθεί να έρθει σε επικοινωνία μαζί του για να διαλευκάνει το μυστήριο αυτό. Όταν της αποκαλύπτονται τα μυστικά της βίλας αναθεωρεί κάποιες σκέψεις της και παίρνει νέες αποφάσεις στη ζωή της.

Το μυθιστόρημα αυτό έχει ως θέμα του τη λογοτεχνία και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η κύρια πρωταγωνίστριά του. Μας μυεί στην αγάπη προς τη λογοτεχνία μέσω της πρωτότυπης ιστορίας της ηρωίδας, για την οποία η λογοτεχνία αποτέλεσε καθοριστικό σταθμό στη ζωή της. Επίσης, θίγεται το θέμα της ποιότητας και του απρόβλεπτου των ανθρώπινων σχέσεων. Ο συγγραφέας, ο οποίος αρκετές φορές κάνει αισθητή την παρουσία του μέσα στο μυθιστόρημα παραθέτοντας κάποιες σκέψεις του, εξυμνεί το μεγαλείο της λογοτεχνίας σε άρτια γλώσσα που ρέει αβίαστα και μας παρασύρει μαζί με την ιστορία της ηρωίδας σε θέματα και ζητήματα που απασχολούν όλους μας. Το μυθιστόρημα αυτό, παρά τη μικρή έκτασή του, είναι μεστό από ιδέες και νοήματα που δίνουν την ανάλογη βαρύτητα στην ποιότητά του. Με επιδέξια αριστοτεχνικό τρόπο ο συγγραφέας αφηγείται τα γεγονότα που προκαλούν αγωνία στους αναγνώστες όσον αφορά την πορεία που θα λάβουν. Ένα από τα πολλά μηνύματα που απορρέουν θα μπορούσε να είναι ότι η λογοτεχνία ομορφαίνει τη ζωή μας και η ιστορία της ζωή μας αντίστοιχα μπορεί να αποτελέσει ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα.

ΓΙΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ-26/10/2012

Με κάθε επισημότητα γιορτάστηκε η εορτή του Πολιούχου του Αυλώνα Αγίου Δημητρίου στον αρχαίο ναό του Αγίου. Πλήθος κόσμου και εκπρόσωποι όλων των αρχών παρέστησαν την παραμονή και ανήμερα της εορτής η οποία συμπεριλάμβανε περιφορά της Εικόνας του Αγίου στους κεντρικούς δρόμους της πόλης μας με τη συνοδεία φιλαρμονικής. Ανήμερα της γιορτής τα σχολεία όλων των βαθμίδων συμμετείχαν στον εορτασμό αφού η ημέρα της εορτής του Αγίου Δημητρίου είναι καθιερωμένη ως αργία που ορίζει πάνδημους εορτασμούς με συμμετοχή  όλων των φορέων σε αυτήν. Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν και του χρόνου να γιορτάσουμε τον Πολιούχο μας με υγεία!

Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΛΙΑ

Όσο είναι ακόμη πράσινες οι ελιές γύρω στο Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, ανάλογα τoν καιρό, μαζεύουμε από τα δέντρα όσες θέλουμε για να φτιάξουμε τις επιτραπέζιες ελιές που στον Αυλώνα λέγονται ''αχλατσάδες''. Αφού τις μαζέψουμε, τις "σπάμε" με μία στρογγυλή πέτρα για να αποκτήσει η επιφάνειά τους ρωγμές αναγκαίες για την παραπέρα επεξεργασία τους και τις βάζουμε σε νερό για 24 ώρες. Κάθε 24 ώρες αλλάζουμε το νερό κι αυτό γίνεται 7 έως 8 φορές ώστε να φύγει η ''πικρίλα'' της ελιάς. Μετά από τις αλλαγές του νερού, τις βάζουμε σε βάζο που έχει μέσα "άλμη" δηλαδή νερό με διαλυμένο αλάτι. Μετά 5 ημέρες περίπου παραμονής στην άλμη, τις δοκιμάζουμε αν έχουν ''ψηθεί''. Αν δεν έχουν τις ξαναβάζουμε στην άλμη, αν όμως είναι πλέον ''ψημένες'' τις βάζουμε για συντήρηση σε ένα βάζο με λαδόξιδο, από το οποίο βγάζουμε κάθε φορά όσες θέλουμε να καταναλώσουμε. Κατά διαστήματα αναποδογυρίζουμε το βάζο ώστε να ανακατεύεται το λαδόξιδο μέσα στο οποίο βρίσκονται οι αχλατσάδες γιατί το λάδι έχει την ιδιότητα να ανεβαίνει στην επιφάνεια σαν ελαφρύτερο από το ξίδι. 

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΙΚΟΝΑΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΞ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Με μία σεμνή και συγκινητική τελετή που έγινε την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012 κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής, η Ιερά και μοναδική στην Ελλάδα, Εικόνα του ΑγίουΝικολάου Νεομάρτυρος εξ Ιωαννίνων, εγκαταστάθηκε σε Ιερό Προσκυνητάρι εντός του Ναού των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέου στον Αυλώνα μετά από την περιφορά της εντός του Ναού. Το Προσκυνητάρι δώρησε στο Ναό, ο Σύλλογός μας, εις δέησιν και σε εκπλήρωση της από 16 Μαϊου 2012, σχετικής υπόσχεσης, προς το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ναού, οπότε και η Εικόνα του Αγίου επεστράφη πανηγυρικά στον Αυλώνα, την παραμονή της εορτής του Αγίου κατά την οποία ετελέσθη Μέγας και Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός στον οποίο εχοροστάτησε ο αρμόδιος Μητροπολίτης Ιλίου Αχαρνών και Πετρουπόλεως κ.κ. Αθηναγόρας. Το Προσκυνητάρι έγινε ειδική παραγγελία σε κατάστημα εκκλησιαστικών ειδών ώστε να ομοιάζει τεχνοτροπικά με το τέμπλο του Ναού, το οποίο όπως και ο Ναός είναι δωρεές της Λουκίας Ζυγομαλά βασισμένες σε κοσμητικά σχέδια του ζωγράφου, αγιογράφου και διακοσμητή Τάκη Λουκίδη. Μετά την τοποθέτηση της Εικόνας του Αγίου στο προσκυνητάρι ακολούθησε αρτοκλασία που προσέφερε ο Σύλλογός μας.